(१४२) हंशब्दानुशासनस्य वा स्यात् । उदकुम्भःउककुम्भः । व्यञ्जन इति किम् ? उकामत्रम् । एकेति किम् उकस्थलम् । पूर्वं इति १ किम् ? उदकदेशः ॥ १०६ ॥ मन्थौदन-सक्तु-बिन्दुवज-भारहरवीवध-गाहे वा । ३ । २ । १०६ । एषुत्तरपदेषु उकस्योदो वा स्यात् । उमन्थःउदक मन्थः। उदौदनः, उकौदनः। उसक्तुःउदकसक्तुः । उदबिन्दुः, उदकबिन्दुः। उवप्रःउकवत्रः । उभारने, उदकभारः । उदहरःउकहारः १ उद्वीवधःउदकवी वधः । उद्गाह, उदकगाहः ॥ १०६ ॥ नग्न्युत्तरपदस्य च । ३ । २ । १०७ ॥ उदकस्य पूर्वपदस्योत्तरपदस्य च संज्ञायामुदः स्यात् । उदमेघःउद्वाहःउदपानम् , उदधिः, लवणोदः, का- लोदरे ॥ १०७ ॥ ते 'लुग्वा। ३ । २ । १०८॥ संज्ञाविषये पूर्वोत्तरपदे तु वा स्यात् । देवदत्त,देवः, दतः ॥ १०८ ॥ द्रथन्तरनवणोंपसर्गादप ईप् । ३ । २ । १०९।। इयन्तर्यामवर्णान्तवजपसर्गेभ्यश्च परस्याप उत्तर पद्य ईप् स्यात् । द्वीपम् , अन्तरीपम्, नीपम्, समीपम् । १ नाम्नि पूखोंतरपदे छ चा स्त । यथा देवदत्त इत्यस्य ‘देव इत्युक्ते, दत्त इत्युक्तं वा बदत्तविषयक प्रकरणादर्थविशेषस्य बोधो भवति । एव भर्ते वा इरिर्वा भर्तृहरिं, सत्या वा भामा वेत्युक्तेऽपि भर्तृहरि-सत्यभामार्थओघ स्यात् । २ द्विधा गता आपोऽस्मि इति द्वीपम् । एवमन्तरीप जलमध्यस्थलम् ।
