(११६) हैमशब्दानुशासनस्य मेव स्त्रियां ङोर्वा स्यात् । इर्पनखी, शूर्पनखा । चन्द्र मुखी, चन्द्रमुखा । अनाप्नोति किम्? शूर्पणखा, कालसु खा ॥ ४० ॥ पृच्छत् । २ । ४ । ४१ ।। सहाद्विीपूर्वपदात् स्वाङ्गात् पुच्छात् स्त्रियां ङर्वा स्यात् । दीर्घपुच्छी, दीर्घपुच्छा ।। ४१ ।। कबर-मणि-विष-शरदः । २ । ४ । ४२ । एतत्पूर्वपदात् पुच्छात् स्त्रियां ङीर्नित्यं स्यात् । क रपुच्छी, मणिपुच्छी, विषपुच्छी, शरङच्छी ॥ ४२ ॥ पक्षाच्चोपमानादेः। २ । ४ । ४३ । उपमानपूर्वोत् पक्षात् पुच्छाच्च स्त्रियां डीः स्यात् । उलूकपक्षी शाला, उलूकपुच्छी सेना ॥ ४३ ॥ क्रीतात् करणादेः । २ । ४ । ४४ । । करणादेः क्रीतान्ताददन्तात् स्त्रियां ङीः स्यात् । अ श्वक्रीती, मनसाक्रीती । आदेरिति किम् ? अश्वेन क्रीता ! ४४ ॥ क्तादल्पे । २ । ४ । ४५ । क्लान्तात् करणादेरपेऽर्थे स्त्रियां ङीः स्यात् । अभ्र विलिसी थौः, अल्पाश्नत्यर्थः । अल्प इति किम् ? चन्दनानुलिस स्त्री ॥ ४५ । स्वाङ्गवादेरकृतमित-जात-प्रतिपन्नाद् बहुत्रहे।२।४।४६। स्वादेः कृतादिवजोत् क्तान्ताद् बहुत्रोहेः स्त्रियां डीः स्यात् । शभिी, ऊरुभि श्री । कृतादिवर्जनं किम् ? दन्तकृत, दन्तमिता, दन्तजता, द्न्तपतिना ।। ४६
