(११५) कः पलितासितात् । २ । ४ । ३७ । त इति चेति चानुवर्तते, आभ्यां स्त्रिया डेव स्यात् । तद्योगे तः नः। पलिक्नी पलिता । असिक्नी, अमिता ॥ ३७ ॥ असह-न-विद्यमानपूर्वपदात् स्वाङ्गादक्रोडादिभ्यः । २ । ४ । ३८ । सह्याद्विीपूर्वपद् यत् स्वाङ्गं तदन्तात् क्रोडादिवर्जा ददन्तात् स्त्रियां ङर्वा स्यात् । पीनस्तनी, पीनस्तना। अ तिकेशी, अतिकेशा, माला । सहाद्विर्जनं किम् ? सह केशा, अकेश, विद्यमानकेश । क्रोडादिवर्जनं किम् ? कल्याणक्रोडा, बहुगुदा, दीर्घवाला । स्वाङ्गादिति, किम् ? बहुशोफा, बहुज्ञान, यझ्यय ॥ ३८ ॥ नासिकोदरौष्ठ-जह्व-दन्त-कर्ण-भृङ्गाङ्गगात्रकण्ठात् । २ । ४ । ३९ ।। सहदिवङ्गपूर्वपदेभ्य एभ्यः स्वात्रेभ्यः स्त्रियां डीवी स्यात् । तुङ्गनासिकी, तुङ्गनासिका । कुशोदरी कृशोद्रा । बिम्बोष्ठी, बिम्बोष्ठा । दीर्घजी, दीर्घजङ्गा । समदन्ती, समदन्ता । चारुकर्ण, चारुकर्णा । तीक्ष्णशृङ्गी, तीक्ष्ण था । मृद्वङ्गी, स्ट्इगा । सुशी, सुगात्रा । सुक एठी, सुकष्ठा । पूर्वेण सिद्धे नियमार्थमिदम् । तेन बहु स्वरसंयोगोपान्तेभ्योऽन्येभ्यो मा भूत्, सुललाटा, सु पार्था ॥ १९ ॥ नखमुखादनाम्नि । २ । ४ । ४० । सहाद्विर्जुपूर्वपदाभ्यां स्वङ्गाभ्यामाभ्यामसंज्ञाय
