स्त्रोपनलघुवृत्तिः (१९७) पाठे धात्वदेणों नः । २ । ३ । ९७ ।। पाठे धात्वादेण नःस्यात् । नयति । पाठ इति किम् ? णकारीयति । आदेरिति किम् ? रणति ॥ ९७ ॥ षः सोऽष्टो–ष्ठिव-हवष्कः । २ । ३ । ९८ । पाठे धात्वादेः षः सः स्यात्, नतु ट्यैष्ठिवष्वष्कां सम्य न्धी स्यात् । सहते । आदेरित्येव लषति । थुयाद्विर्जनं किम् १ ष्टयायति, डीव्यति, ष्व इकते ॥ ९८ ॥ ऋ-रल्-लं कृपोऽकृपटदिषु । २ ।।३। ९९ ।। कृपेत कृत्, रस्य च ला स्यात्, नतु कृपीटादिविषय स्थ। क्लकृष्यते, क्लसःकल्प्यते, कल्पयति । अकृपीटादि धिवति किम् ? कृपीटःकृपाणः ॥ ९९ ॥ उपसर्गस्ययौ । २ । ३ । १०० । उपसर्गेस्थस्य रस्याऽऽयौ धातौ परे च स्यात् । प्लायते, प्रत्ययते । १०० ।। ग्रो यङि । २ । ३ । १०१ । यङि परे गिरते रो लू स्वात् । निजेगिल्यते ॥१०१॥ नवा स्वरे । २ । ३ । १०२ । ग्रो र स्वरादौ प्रत्यये परे विहितस्य लू वा स्यात् । गिलति, गिरति, निगाल्यते, निगार्यते । विहितविशेषणं किम् । गिरः ॥ १०२ ॥ परेशंऽङ्क-योगे । २ । ३ । १०३ । परिस्थस्य रो घादौ परे ल् वा स्यात् । पलिघः, परि घः। पल्यङ्गः। पर्येकःपलियोगः, परियोगः ॥ १०३ ॥
