( ९७ ) सदोऽपतेः परोक्षायां वादेः । २ । ३ । ४४ ।। प्रतिचजपसर्गास्थानम्यादेः परस्य ससो बित्वेऽप्य द्यपि स्यात् ,परोक्षायां तु युक्तौ सत्यामाः पूर्वस्यैव। निषीदति, विषाषयते, व्युषीषदव। परोक्षायां त्वादेरेव ? निषसाद । अप्रतेरिति किम् ? प्रतिसीदति ॥ ४५ ॥ स्वजश्च । २ । ३ । ४५ । उपसर्गस्थान्नम्याः परस्य स्वजः स बित्वेऽप्यद्यपि या , परोक्षाय त्वादैरेव । अभिष्वजते, अभिषिधवद्भक्ष ते, मत्यध्वजत, परिषस्वजे ॥ ४६ ॥ परि-नि-वेः सेवः । २ । ३ । ४६ । पर्यायुपसर्गस्थाआम्यादेः परस्य सेवतेः सो द्वित्वेऽप्य यपि ष् स्यात् । परिषेवते, परिषिषेवे, परिषिषेविषते, पैय् धैवतनिषेवते, विषिषेवे ॥ ४६ ॥ सय-सितस्य । २ । ३ । ४७ । परिनिवेपरस्य सय-सितयोर्भ सः ष् स्यात् । परिषयः, निषयःविषयः । परिषितः, निषितः, विषितः ॥ ४७ ॥ असो-असिबू-सह-स्सटाम् । २ । ३ । ४८ । परि-निविभ्यः परस्य सिञ्चसहोः स्सटश्च सः ष् स्यात्, न चेत् सिद्सहौ सोडविषयौ स्याताम् । परिषीव्यति, निषीव्यति, विषीदयति । परिषहते, निषहते, विषहते। परिष्करोति, विद्धिकरः। असोजेति किम् ? परिसोढः। मा परिसीषिवत् । मा परिसीषहत् ॥ ४८ ॥ स्तु-खलजश्चटि नवा । २ । ३ । ५९ । परिनिवेः परस्य स्तु-स्वओरसोसिबू-सहसटां च सो १ समरे क्रु स्सट, ॥४-५४-९१ ।। इति सूत्रविहितस्य सट । स०
