सामग्री पर जाएँ

पृष्ठम्:श्रीसिद्धहेमचन्द्रब्दानुशासनम्.pdf/२१५

विकिस्रोतः तः
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति

(८३) पुष्यवुमेनः । २ । २ । ९४ । एष्यत्यथै झणे च विहितस्येनः कर्मणि षष्ठो न स्यात् । ग्रामं गमी आगामी वा, शतं दायी । एष्यदृणेति किम् ? साधु दयी वित्तस्य ॥ ९४ ॥ सप्तम्यधिकरणे । २ । २ । ९५ ।। अधिकरणे एक-द्वि-बहौ यथासंख्यं डयोस् सुरूपा सप्तमी स्यात्। कटे आस्तेदिवि देवाः, तिलेषु तैलम् ॥॥ ९५ नवासुजरैः काले । २ । २ । ९६ ।। सुचोऽर्थो वारो येषां तत्मत्ययान्तैर्युक्तात् कालेऽधि करणे वर्तमानात् ससमी वा स्यात् । द्धिरहि अदो वा भु ङ्क्ते, पञ्चकृत्वो मासे मासस्य वा भुङ्क्ते । काल इति किम् ? द्विः कांस्यपात्र्यां भुङ्क्ते ॥ ९६ ॥ कुशळाऽऽयुक्तेनाऽऽसेवायम् । २ । २ । ९७ । आभ्यां युक्तादाधारवाचिनः ससमी वा स्यात्, आसे चायां तात्पर्यं । कुशलो विद्ययां विद्यया था,आयुक्तस्तप सि तपसो वा । आसेवायामिति किम्? कुशलश्चित्रे,न तु करोति, आयुक्तो गौः शकटे आकृष्ययुक्त इत्यर्थः ९७ स्वामीश्वराधिपति-दायाद-साक्षि-प्रतिभू प्रसूतैः । २ । २ । ९८ ।। एभिर्युक्तात् ससमी वा स्यात् । गोषु गवां व स्वामी, ईश्वरः, अधिपतिः, दायादःसाक्षी प्रतिक्षुः प्रस्तो वा ।। ९८ ।। व्याप्ये क्तेनः । २ । २ । ९९ । क्ताश्च इन् तदन्तस्य व्याख्ये सप्तमी नित्यं स्यात्।