( ६०) हैमशब्दानुशासनस्य यजस्वज-भुज-राजभूजभूजत्रश्च-परिव्राजः शेः षः । २ । १ । ४७ ॥ यजादीनां धातूनां च- जोः शस्य च धुटि प्रत्यये पद्म- न्ते च षः स्यात् । यथा, देवेझ, स्रष्टा, तीर्थह, माट्, कंसपरिछुट्, राष्टिःसम्राट्, भ्राष्टिः, विभ्राट्, भ्रष्टा, धानाश्रुझ , द्रष्टा , सूलघुइ परिव्राट्, लेटा, प्रष्टा, शब्दश।। यजादिसाहचर्याच्छोऽपि धातोरेव स्यात् । इह मा भूत् निष्भ्याम् । चज इत्येव १ वृक्षवृश्चमाचष्टे वृक्षथु ॥८७ संयोगस्यादौ स्कोर्मुक्। २ । १ । ८८ । धुप्रत्यये पदान्ते च संयोगादिस्थयोः स्कोलॅक स्यात् । लग्न, साधुल, धृक्ण, खुलशृङ्ग, तट,काष्ठत ॥ ८८ ॥ पदस्य । २ । १ ॥ ८९ ॥ पदस्य संयोगान्तस्य लुक् स्यात् । पुमान्, पुंभिः, महान् पदस्येति किम् ? स्कन्वा ॥८९॥ रात्तः । २ । १ ।९० ॥ पद्स्य संयोगान्तस्य यो रस्ततः परस्य सस्यैव लुक्, स्या द। चिकी, कचिकीः। स एवेति किम् ? अङ,न्यमाझी ९० नाम्नो नोऽनङ्गः। २ १९१। पदान्ते नाम्नो नस्य टुक स्यात् । स चेदहून न स्यात् । राजा, राजपुरुषः । अनह इति किम् ? अहरेति ।। ९१ ॥ नाऽऽमन्ये। २ । १ । ९२ । आमन्त्र्यार्थस्य नास्नो नस्य लुकु न स्यात् । हे राजन् ॥९२॥ क्लीबे वा । २ । १९३ ।। आमन्त्र्यार्थस्य नाम्नः क्लीबे नस्य लुग्वा स्यात् ।
