पृष्ठम्:श्रीसिद्धहेमचन्द्रब्दानुशासनम्.pdf/१८९

(५५) स्यादौ वः । २ । १ । ५७॥ अनेकस्वरस्य धातोरुवर्णस्य स्वरादौ स्यादौ परेवः स्यात् । वसुमिच्छन्तौ वस्वौ । स्यादाविति किम् ? तुलुवुः ।५७।। क्विब्वृत्तेरसुधियस्तौ । २ । १ । ५८ ।। क्विबन्तेनैव या वृत्तिः समासस्तस्याः सुधीशब्द न्यस्याः सम्बन्धिनो धातोरिवणवर्णस्य स्वरादौ स्यादौ परे तौ य व' इत्येतौ स्याताम् । उन्न्यौ, ग्रामण्यौ, सुल्वः खलपयः । क्विबिति किम् ? परमौ नियौ परमनियौ। वृत्तेरिति किम् ? नियौ कुलस्य । असुधिय इति किम् ? सुधियः ॥ १८ ॥ दृन्पुनर्वर्षाकारैर्भवः। २ । १ । ५९ दृनादिभिः सह या क्च्युित्तिस्तत्सम्बन्धिन एय भुवो- धातोरुवर्यस्य स्वरादौ स्यादौ परे वः स्यात् । दृन्भ्वौ, पुनव, वर्षाभ्वःकारभ्वः । हनादिभिरिति किम् ? प्रतिशुचौ ॥ ६९॥ णयमसत्परे स्यादिविधौ च । २ । १ । ६०। इतः श्राद्रम्य यत्परं कार्यं विधास्यते तस्मिन् स्पायाधिकारविहिते च पूर्वस्मिन्नपि कर्तव्ये णत्वं षत्वं चाससिद्धं स्यात् । एतत्सूत्रनिर्दिष्टयोश्च ण-षयोः परे ये णोऽसन् । पूष्णः, सक्ष्णः, पिपठीः, अर्वाणौसप्पीषि। असत्पर इत्यधिकारो “रात्स’ इति यावत्। स्यादिविधौ चेति तु “गोम्पैदिभ्य’ इति ॥ ६० ॥ क्लादेशोऽषि । २ । १ । ६१॥

1. केनोपलक्षितस्य तस्यादेशः धान्यस्मिन् परे पूर्वस्मिंश्च

0B 9