(१२) हैमशब्दानुशासनस्य टौस्यनः । २ । १ । ३७ । त्यां टायामोसि च परेऽनक इदमोऽनः स्यात्। अनेन, अनया, अनयोः, अनयोः । त्यमित्येव १ प्रियेदमा । अनक इत्येव ? इसकेन ॥ ३७ ॥ अयमियम् पुंत्रियोः स । २ । १ । ३८।। त्यदां सौ परे इदः पुंत्रियोर्यथासंख्यमयमियमौ स्याताम् । अयं ना । इयं स्त्री । त्यमित्येव ? अतीदं ना त्री वा ॥ ३८ ॥ दो मः स्यादौ । २ । १ । ३९ । त्यां पादौ परे इदमो दो मः स्यात् । इभौ, परमेमौ इसकाभ्याम् । त्यमित्येव ।प्रियेदमौ ॥ ३९ ॥ किमः करतलादौ च । २ । १ । ४० । त्यां स्यादौ तसादौ च प्रत्यये परे किमः कः स्यात् । कः, साकोऽपि कः। कदा, कहैिं । तसादौ चेति किम् ? किन्तराम् । त्यदामित्येव ? प्रियकिमौ ॥ ४० ॥ आङ्गरः । २ । १ । ४१ । बिशमभिव्याप्य त्यदां स्यादौ तसादौ च परे अः स्यात् । स्य, त्ययौ, छ, ततः। त्यमित्येव ? अतितदौ ।। ४१ ।। तः सौ सः । २ । १ । ४२ । आचैस्त्यां सौ परे तः सः स्यात् । स्यः, स्या, सः, सा , एषा । त्यमित्येव ? प्रियपत् ॥ ४२ ॥ अदसो दः सेतु डाँ । २ । १ । ३ । व्यद् सौ परे अदसो द सः स्यात्। सेतुडे । असौ,
पृष्ठम्:श्रीसिद्धहेमचन्द्रब्दानुशासनम्.pdf/१८६
दिखावट