(१८) हैभशब्दानुशासनस्य नुनः पेषु वा । १ । ३ । १०। नूनिति शसन्तस्यानुकरणम् । नूनः पे परे रो वा स्यात् । अनुस्वारानुनासिकौ च पूर्वस्य । नृपहि , पाहि. नून्पाहि नृपहि ।। १० ।। द्विः,कानः कनि सः । १ । ३ । ११ । कानः किमः शसन्तस्यानुकरणम् । द्विरुक्तस्य कानः कानि परे सः स्यात् । अनुस्वारानुनासिकौ च पूर्वस्य । कांस्कान, काँस्कान् । दिरिति किम् ? कान्कान् पश्यति॥११॥ स्सटि समः । १ । ३ । १२ । समः सुसटि परे सः स्यात् । अनुस्वारानुनास्ि पूर्वस्य । संस्स्कत्ते, सँस्कर्ता । स्सीति किम् ? संकृतिः ।। १२ ॥ छ । १ । ३ । १३ । समः स्सटि परे रुक स्यात् । सस्कर्ता ।। १३ ।। तौ मुमो व्यजने स्वौ । १ । ३ । १४ । । मोम्बागमस्य पदान्तस्थस्य च मस्य व्यञ्जने परे तस्यैव स्वौ तावऽनुस्वाराऽनुनासिकौ क्रमेण स्याताम् । चङ्गम्यते । बंबम्यते, बर्वेभ्यते । त्वंकरोषि, त्वङ्करोषि कंवर, कहुँ m १४ ।। मनयवलपरे हे । १ । ३ । १५ ।। मनयवलपरे हे पदान्तस्थस्य मस्याऽनुस्वराऽनुनासि कौ स्वौ क्रमात्स्याताम् । किं ह्मलयति, किम्ह्मलयति । किं- इनुते, किन्ते । किंयः किष्णैः । किंह्वलयति, किव्हॅल यति । किंत्राद्यते, किह्लद्यते ॥ ६५ ॥
