स्त्रोषन्नघुटुतिः ( ७ ) घण्वर्चास्तस्वाद्यः शूर्पर्यन्ता ये प्रत्ययास्तन्तं ना- माव्ययं स्यात् । देवा अर्जुनतोऽभवन् , सतः , तत्र , बहु शः । अधाणिति किम् ? पथिंबैधनि ॥ ३२ ॥ विभक्तिधमन्ततसाद्यभाः । १ । १ । ३३ ।। विभक्त्यन्ताभाःथभवसानतसादिप्रत्ययान्ताभा आऽव्ययानि स्युः । अहंयुः, अस्तिक्षीरा गौ , कथम् , त? ॥ ३३ ॥ वत्-तस्याम् । १ । १ । ३४ ।। वत्तसि आम्प्रत्ययान्तमव्ययं स्यात्। मुनिवद् वृत्तम् , उरस्त, उच्चैस्तराम् ।। ३४ ॥ व-तुम } १ । १ । ३५ ।। क्त्वा-तुमअप्रत्ययान्तमव्ययं स्यात्। कृत्वा, कर्तुम् यावज्जीवमदात् ॥ ३५ ॥ गतिः । १ । १ । ३६ । गतिसंज्ञमव्ययं स्यात् । अद्कृत्य। ‘‘अतः कृ-कमि. (२-३-५ ५ ८९) → इत्यादिना र सो न स्यात् ॥ ३६॥ अप्रयोगीत् । १ । १ । ३७ ।। इह शास्त्रे उपदिश्यमानो वर्णास्तत्समुदायो वा प्रयो गेऽदृश्यमान इव स्यात् । एधते यजते, चित्रीयते ॥३७ अनन्तः पञ्चम्याः प्रत्ययः । १ । १ । ३८ । । पञ्चम्यर्थाद् विहितोऽन्तशब्दाऽनिर्वेिद्युः प्रत्ययः स्या १ अत्र “डशश्रये तय " (पृ० ५४५) सुत्रेण तनुः। ‘तत’ इतीह तु “किमद्यादि " (पृ० ५४६) स्यात् तन्न । ‘तद्वति धर्’ (पृ० ५४९) सूत्रेण थो घण् स्यात्तन्निषेध ।
