U श्रीहेमचन्द्राचार्यविरचितं स्वो पं ज्ञ ल घु घू ति सं व लि तं . श्र(सद्धहेमचन्द्रशब्दानुशासनम् । , N प्रणम्य परमात्मानं श्रेयःशब्दानुशासनम् । आचर्यहेमचन्द्रेण स्मृत्वा किञ्चित् प्रकाश्यते॥१॥ अह' । १ । १ । १ । अर्हमित्येतदक्षरं परमेश्वरस्य परमेष्ठिनो चाचकम् , मङ्गलाऐ शास्त्रस्याऽऽदौ प्रणिदध्महे ॥ १ ॥ सिद्धिः स्याद्धदात् । १ । १ । २ । स्याद्धादादनेकान्तवादीत् प्रकृतानां शब्दानां सिद्धि मिंश्वपन्तिीसिश्च वेदितव्या ९२॥ ओं अहै नम 1 में प्रस्तुतहेमव्याकरणवृत्तावपीदमेवाश्च पद्यमस्ति । ‘श्रेय' इति शब्दानामनुशासनस्य परस्याऽऽत्मनो वा विशेषणम् । शब्दानामनुशा- मनं शब्दानुशासन व्याकरणशास्त्रमित्यन्वयें नामास्ति । आचार्यः शास्त्राणा देता उपधेश्च वा । हेम स्वयेंचन्द्रश्च हिमावर्थक शब्द , तद्गुणतत्समवाभ्या मयूरव-सकादितः कर्मधारये हेमचन्द्रेति सिध्यति । आचार्येत्यस्य विशेषणत्वेन पूर्वनिपाते आचार्यहेमचन्द्र इति, तेन। तृतीया च घडीपते ज्ञेया । किञ्चित्"इति ब्रियाविशेषणम् । अत्र साधवः शब्दा अभिधेया । प्रयोजनं च तेषा सम्यग् ज्ञानमिति श्रेय शब्दाद् वेद्यम् । २ 'अहं’ इति सानुनासिक मान्तं वाऽभ्यय सकपगमरहस्यभूत योगिजनाङ्गीकृत महाप्रभाबकं मन्त्राक्षरमिति तद्विद आहु (योगशास्त्रम्८)। अत एवात्रन्यन्न चाऽऽ स्चायों मङ्गलवेनेदमाद्यमुल्लिखति। विष्णुप्रसिवानामप्यय वाचक इति कनकप्रभः प्राह । ‘प्रसिद्महे' इत्यत्र बहुवचन ध्येयगुणबाहुल्यात् कर्तुस्तदभेदेन, अविशेषणे द्वौ चास्मदः"(८० ८८) इति सूत्रेण वा निदोषमस्ति, नाऽऽचार्यगर्वोद्योतकमिति वैद्यम् ।
