पृष्ठम्:श्रीवेङ्कटाचलमहात्म्यम्-२.pdf/८३

विकिस्रोतः तः
अत्र गम्यताम् : सञ्चरणम्, अन्वेषणम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


६५

श्रीस्कन्दपुराणे प्रथमोऽध्यायः


काश्यपः- "भगवन्! सर्वधर्मज्ञ !शा कल्य! हरिवल्लभ ।।
मुनयो ब्राक्षणाधान्ये मां निन्दन्ति सुहृजनाः ॥ ६२

नास्याहं कारणं जाने किं मां निन्दन्ति मानवाः।
असहत्या सुरापानं गुरुस्त्रीगमनं तथा । .. ६३

स्तेयं संसर्गदोषो व मया नाऽचरितं कचित् ।
अन्यान्यपि च पापानि न कृतानि मया मुने! ॥ ६४

तथाऽपि निन्दति जनाः वृथा मां बान्धवादयः।
जानासि चेत् स्वं शस्यमया दोषं कृतं वद ॥ ६५

उक्तोऽथ कश्यपेनैव शकल्याख्यो महामुनिः ।
क्षणं ध्यात्वा बभाषे त काश्यपं द्विजसत्तमाः ।। ६६

शाकल्योक्तधर्माः



शाकल्यः-' परीक्षितं महाराज तक्षकाद्रक्षितुं भवान् ।
आयासीदर्थमरौ तु तक्षकेण निवारितः ॥ ६७

चिकित्सितुं समर्थोऽपि विषरोगादिपीडितम् ।
यो न रक्षति लोकेऽस्मिन् तमहुव्रश्नघतुकम् ॥ ६८

क्रोधात्कामाद्यलोभात् मास्सयन्महतोऽपि वा ।
यो न रक्षति विप्रेन्द्र! विषरोगातुरं नरम् ॥ ६९

अझह च सुरापी वा स्तेयी च गुरुतल्पगः ।
संसर्गदेषदुष्टध नापि तस्य विनिष्कृतिः । ७०

कन्यामिक्रयिणश्चचि हयविक्रयिणस्तथा।
सुतङ्गस्याऽपि शास्त्रेषु प्रायश्चितं न विद्यते ॥ ७१

विषरोगातुरं यस्तु समर्थोऽपि न रक्षति ।
न तस्य निष्कृतिः प्रोक्त प्रायश्चिरायुरपि ॥ ७२

५. 5.