पृष्ठम्:श्रीवेङ्कटाचलमहात्म्यम्-२.pdf/८२

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


६४
श्रीवेङ्कटाचलमाहात्म्यम्


कौतूहलेन अप्राह स्थूलमेकं करे फलम् ।
तस्मिन्नवसरे सुर्योऽप्यस्ताचलमगाहत ॥ ५०

'मिथ्या पिवचो मा भूदि' ति तत्रत्यमानवाः।
अन्यlऽन्यमवदन्त्सर्वं ब्राह्मणश्च नृपास्तदा ॥ ५१

एवं वदसु सर्वेषु फले तस्मिन् अदृश्यत ।
साधु रक्तः कृमिः सवैः राज्ञा चापि परीक्षिता ॥ ५२

'अयं किं मां दशेदद्य कृमिरित्युक्तवान् नृपः।
निदधे तत्फलं कण्ठे सकृमि द्विजसत्तमाः ॥ ५३

तक्षकोऽस्मिस्थितः कण्ठे कृमिरूपी फले तदा ।
निर्गत्य तत्फलदाशु नृपदेहमवेष्टयत् ॥ ५४

तक्षत्रवेष्टिते भूपे पार्श्वस्था दुद्रुवुर्जयत् ।
अनन्तरं नृपो विप्राः तक्षकय विषाग्निना॥ ५५

दधेऽभूद्रमसादाशु समासादो । बलीयसा।
कृत्वौर्वदेहिकं तस्य नृण्य स पुसेहितः ॥ ५६

मन्त्रणस्तमुझे राजनै जनमेजयनामकम् ।
राजानमभ्यश्चिन् वै जगद्रक्षणवाछया ॥ ५७

तक्षकद्रक्षितुं भूपं आयातः कश्यपामिधः।
यो ब्राह्मणं मुनिश्रेष्ठः स सर्वेनिन्दतो जनैः ॥ ५८

बभ्राम सकलान् देशान् शिंटैः सर्वैश्च दूषितः ।
अवस्थानं न लेभे स ग्रामे वाप्याश्रमेऽपि व। ॥ ५९

यान्यान् देशानसौ या5ः तत्र तत्र महाजनैः ।
ततद्देशान्निरस्तः सन् शाकल्यं शरणं ययौ। ॥ ६०

प्रणम्य शाकल्यमुनिं कश्यप निन्दितं जनैः।
इदं विज्ञापयामास शाकल्याय महात्मने ॥ ६१