पृष्ठम्:श्रीवेङ्कटाचलमहात्म्यम्-२.pdf/८१

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


६३
श्रीस्कन्दपुराणे प्रथमोऽध्यायः

तक्षकस्य विषोल्काभिः सोऽपि दग्धोऽभवत्तदा।।
तन्नरं न विजज्ञाते तौ च कश्यपतक्षकौ ॥ ३९

काश्यपः प्रतिजज्ञेऽथ तक्षक्श्यापि शृण्वतः।
मन्मन्त्रशक्तिं पश्यन्तु सर्वे विप्रादयोऽधुना ॥ ४०

इतीरयित्वा तं वृक्षे भस्मीभूतं विषाग्निना ।
आजीवयन् मन्त्रशक्तथा । काश्यपो मान्त्रिकोत्तमः ॥ ४१

स नरस्तेन वृक्षेण साकमुज्जीवितोऽभवत् ।
अथाब्रवीक्षकस्तं काश्यपं मन्त्रकोविदम् ॥ ४२

‘यथा न मुनिवाक् मिथ्या भवेदेवं कुरु द्विज।
यत्ते राजा धनं दद्यात् ततोऽपि द्विगुणं धनम् ॥ ४३

ददाम्यहं निवर्तस्व शीघ्रमेव द्विजोत्तम!।
इत्युक्तोऽनर्घरलानि तस्मै दत्वा स तक्षकः ॥ ४४

न्यवर्तयत् काश्यपं तं ब्रवणं मन्त्रको त्रिदम् ।
अल्पायुषं नृपं मत्वा ज्ञानदृष्ट्या स काश्यपः ॥ ४५

स्वाश्रमं प्रययौ तूष्णीं लब्धरलश्च तत् ।
सोऽब्रवीतक्षकः सर्वान् सर्वानाहूय तत्क्षणे ॥ ४६

यूयं तं नृपतिं प्राप्य मुनीनां वेषधारिणः ।
उपहरफलान्याशु प्रयच्छथ परीक्षिते'॥ ४७

‘तथे ' त्युक्ता सर्वसर्पः ददू राजे फलान्यमी ।
तक्षकोऽपि तथा तत्र कस्मिश्चिद्वदरीफले ।
कृमिवेषधरो भूत्वा व्यतिष्ठद्दशितुं नृपम् ॥ ४८

अथ राजा प्रदत्तानि संवेंजेक्षणरूपकैः ।
परीक्षित् मन्त्रिवृद्धेभ्यो दत्वा सर्वफलान्यपि ॥ ४९