पृष्ठम्:श्रीवेङ्कटाचलमहात्म्यम्-२.pdf/७८

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


६०
श्रीवेङ्कटाचलमाहात्म्यम्


एतन्नः श्रद्दधानानां ब्रूहि सूत! कृपधरात् ।
त्वद्वचोऽमृततृप्तानां न पिपासऽपि विद्यते ॥ ४

श्रीमूतः --

श्रीस्वामिपुष्करिण्याश्च माह म्यप्रतिपादकम् ।
इतिहासं प्रवक्ष्यामि पठन्नां पापनाशनम् ॥ ५

परीक्षिवृत्तान्तः



अभिमन्युपुत्रो राजा परीक्षिन्नाम नामतः।
अध्यास्त हास्तिनपुरं पालयन् धर्मतो महीम् ॥ ६

स राजा जातु विपिने चचार मृगयारतः ।
षष्टिवर्षवया भूपः क्षुत्तृष्णापरिपीडितः ॥ ७

नष्टमेकं स विपिने मार्गयन् मृगमादरात् ।
ध्यानारूढ मुनिं दृष्ट्वा प्राह भूपालकत्तमः ॥ ८

‘मया बाणेन विपिने मृगो विद्वऽधुना मुने!।
दृष्टः स किं? त्वया विद्वन्! विद्वतो भयकातरः ॥ ९

समाधिनिष्ठो भौनित्वात् न किञ्चिदपि सऽब्रवीत् ।
ततो धनुरटन्य स स्कन्धे तस्य महामुनेः! ॥ १०

निधाय मृतसर्पन्तु कुपितः स्वपुरं ययौ ।
मुनेस्तस्य सुतः कश्चित् ऋी नाम बभूव वे ॥ ११

सख तय कृशाख्योऽभूत् भृङ्गिणो द्विजसत्तमः ।
सखऽयं भृङ्गिणं प्राह कृशाख्यः स सखा ततः ।। १२

'पिता तव मृतं सर्प स्कन्धेन वहतेऽधुना ।
मा भूद्दर्पस्तव सखे ! मा क्रुद्धस्यमिदं वृथा ’ । १३

सोऽभवकुपितः शृङ्गी दिदुः शापं नृपाय वै।
मताते शवसर्प यो न्यस्तवान् मूढचेतनः ॥ १४