पृष्ठम्:श्रीवेङ्कटाचलमहात्म्यम्-२.pdf/६९

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


५१
श्रीब्रह्मोत्तरखण्डे पञ्चाशत्तमोऽध्यायः


तान् मदंशान् ऋषिगणान् वदन्त्यत्र न संशयः ।
सर्व दानं कोटिगुणं भवत्यत्र न संशयः ॥ ८६

तस्मात् कुर्वन्तु दानानि संवें मनुजपुङ्गवाः!।
सर्वदाऽम्मिन् पुण्यदिते सन्नित्रिं विदधाम्यहम् ॥ ८७

तानमत्र सेवैष वाञ्छितानि ददाम्यहम् ।
तीर्थार्थमागतान् सवोन् आहूय घननिःस्वनः ।
भगवान् वेइटधीशो वाक्यमर्थवदब्रवीत् ॥ ८८

सर्वेषां च: सर्वपापक्षयोऽभूत्
सर्वेषां वो याछितं दतमेव ।
सर्वेष बः सन्तु कालान्तरे च
लोकाः श्रेष्ठाः योगिनामप्यलभ्याः ॥ ८९

फलैौ तु भारते वर्षे मानुषं जन्म दुर्लभम् ।
ततो बेक्कयात्रा तु दुलेभा मुहू बिना ॥ ९०

ततोऽप्यस्मिन् दिने पुण्ये तीर्थे तुम्बुरुनामके।
स्नानं दानञ्च लब्धचे ते कृतार्था न संशयः ॥ ९१

इत्युक्ता वेङ्कटाधीशो हरिर्गरुडवाहनः ।
रमया सहितो रेमे वेङ्कटाख्ये महीधरे ॥ ९२

एवं तुबुरुथं वै स्फ्वा देवर्षिमानवाः ।
हरिं नत्वा तद्वदनसुधां पीत्वा यथागतम् ।
प्रशसन्तस्तु तत्तीर्थं ययुः सन्तुष्टमानसः ॥ ९३

घोणस्नानेन सर्वसिद्धे मर्याउँ भनि वसिष्टटि



वसिष्ठस्सर्वसिद्धेन तुष्टः स्वावासमागम ।
किञ्चित्कालमनन्तरं तं वसिष्ठो घावयमत्र ॥ ९४