पृष्ठम्:श्रीवेङ्कटाचलमहात्म्यम्-२.pdf/४४२

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


४२६
श्रीवेङ्कटाचलमाहात्म्यम्


इत्युक्ता सा कम्पमाना मुनिमाह कृपानिधिम्
निवर्तय रणावं वा वेङ्कटेशे मुनीश्वर ! ॥ ११४

इति विज्ञापितो देव्या लोपामुद्रापतिस्तदा।
मुनिः प्रवच राजेन्द्र! श्रीनिवासं रणप्रियम् ॥ ११५

सान्त्वगिघ/ श्रीनिवासं विष्यसेनं महीपतिम् ।
विभक्तं कुरु गोविन्द ! राज्यं कोशे तयोरिति ॥ ११६

अगस्यवचन क्षुद्य तण्डमन नृपात्मजम् । ।
समाहूयाऽह वचनं सन्धिकारो जनार्दनः ॥ ११७

'किं ते मनोगते राजन् ! इत्युक्तो वाक्यमब्रवीत् ।

तण्डमान: -

त्रमेय गतिरस्माकं च येव रमते मनः ॥ ११८

तच्छुत्वा त समाहूय या रकं वाक्यमब्रवीत् ।

श्रीभगवान्-

भगिनी तव कल्याणी सन्धि श्यालकै बञ्छति ॥ ११९

हृद्गतं तव यद्ब्रूहि सस्यं तस्मृथिवीपते ।
वासुदेववचः श्रुत्वा विष्वक्सेनोऽभ्यभाषत ॥ १२०

‘शासने तव गोविन्द ! स्थितोऽहं सर्वद। हरे !।
यथैवेच्छ। तव हरे! तथैव कुरु केशव ॥ १२१

इति विज्ञापितस्ताभ्यां उभ्यां वेङ्कटेश्वरः ।
सन्धि चकार राजेन्द्र! श्रीनिवासस्तयोस्तदा॥ १२२

तदा राज्य विभज्याथ हस्त्यश्वरथसंयुतम् ।
• धनं करो तथा ग्रामन् दुर्गाणि नगराणि च ॥ १२३