कला १२ ]
३४९
सौभाग्यभास्करव्याख्या ।
|
नामानि सर्वाणि तु कल्पितानि स्वमायया नित्य सुत्रात्मरूपे ।
तथापि मुख्यास्तु शिवदिशब्दो भवन्ति संकल्पनया शिबय ।
|
इति । विष्णुनाम मयो ददिनानामुत्तमश्वमपि । तत्रैव यमं प्रति शतानन्दमूने
वक्रयम्
|
शिवरुद्रादिशब्दान्यो विशिष्टवंद मानवः ।
नारायणादिशब्देभ्यस्तं त्वं परिहर प्रभुम् ।।
|
इति । परशरपुराणेऽपि--
|
देवताभ्यः समस्ताभ्य: त्रय ब्रह्म परः स्मृतः ।
ब्रह्मणश्च महादणुर्वरिष्ठः सर्वपालकः !
वयोरपि परः साक्षाद्द्रः संहारकारकः ।
|
इति । सूततयामपि --
|
त्रिषु ह वरिष्ठः स्यततो मायः परः शिवः।
मायाविशिष्टात्सर्वज्ञासाम्बः संयादिलक्षणः ।
बरिष्ठो मुनयः साक्षाच्छिवो नात्र विचारणा ।
faाद्भरिष्ठो नैवास्ति मया सस्यमुदीरितम् ।
|
इति । अत्र मयीतिपदेनेश्वरविवमहेश्वरसदमिव अभेदेन गृहीताः । ।
|
ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च ईश्वरश्च सदशिवः ।
एते पञ्च महातेजाः पादमूने व्यवस्थिता ।
|
इतीवराङ्गदेन मध्ये सदाशिवस्य कीर्तनात् ।
|
शिवाश्म महामञ्चे महेनोपबर्हणे ।
अतिरम्यतले तत्र कशिपुश्च सदाशिवः ।
मृतास्त्र चतुष्पादा महेशश्च पतद्ग्रहः ।
तत्रास्ते परमेशानी महात्रिपुरसुन्दरि ।।
|
इति भैरवयामले कामेश्वरातिरिक्ततां षष्णां कीर्तनात् । मूर क भृश्य:। ;ि
हरिरुढे देवरा इति तदयत् बहुरूपाष्टकप्रस्तारादिष्वप्येवमेव । साव इत्यस्य
त्रिपुरसुन्दभिन्नः कामेश्वरशिवोऽर्थः सस्थालक्षण इति । तानि च में
|
सत्यं सर्वगतं सूक्ष्मं कूटस्थमचल ध्रुवम् ।
योगिनस्तं प्रपश्यन्ति महादेव्याः परं पदम् ।।
अनन्दगं परं ब्रह्म केवलं निष्कलं परम् ।
परापरतरं तत्वं शाश्वतं शिवमव्ययम् ।
|
