ताम्बलेन -ताम्बूलेन पूरितं मुखं यस्याः ।
दध्मो कुशुमेति - प्रति फलविरहि: पुष्पमात्रशलो दाडिमश्वयष्यति
माम् वृक्षविशेषस्तस्य च मुमस्यैव प्रभy यस्याः ।
मगाक्षति - मृगस्येचक्षणी यस्याः ।
मोहयति---भदैयतीति मोहिनी । सदुक सधुनरबीयपुराणे
|
यस्मदि जसवं त्रया मुन्दरि भोहितम् । |
इति । अथव। अमृतमथनं यद्विष्णुना महिनरूपं धृतं प्रवरानदंतरे निवासपुरे
निवसति तदस्य ! भेदभञ्जनया व्याप्तिमपल भी । तदृक् प्रत्ययपुणे-
|
आदो प्रदूरभ छवीह्मण यनयोगतः । |
इत्यादि । अत्रैवाध्यायातरे मोहिनीरूपं प्रक्रम्य
|
यद्यानवैभत्रालभं रूपमद्वैतमद्भुतम् । |
इत्यादि !
मुपैति--मुखे सनतो भवः पुरुषा र ‘अहमस्मि प्रथमजा ऋतस्ये' ति ।
भृतेः । मूढ नीति - ‘पु’ सँसने’ ‘सप्तकृते सस्त्रोद्भिन्नतौ भडाय नमो नम
इति सिद्धहस्त । मुखदस्य मृडस्य परमशिवस्य पतीत्ययं आनुगागमविशिष्टो
सृप ।
|
अथ परिभाषायामेकत्रिशतपदीनि विभ गते । |
मित्राणिोति-भगण सूर्याणि मिब रूपमस्या: । ‘मुहुस्वरूपे' ति वा ।१६५ ।।
