सामग्री पर जाएँ

पृष्ठम्:श्रीललितासहस्रनाम.pdf/१९९

विकिस्रोतः तः
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
कला ६]
१६९
सौभाग्यभास्करव्याख्या ।

पुरुष विष्णुरेणुः शिव व नाम नामतः।
अन्यत्रतं तु उमादेवी जंत्र पद्मनिभेक्षणा ।
सत्संयोगादहं परः स च सेनापतिर्हः

इति । तद्गनथनितोवहस्ताविधानम् इन ।


तुष्टिरिति--तृष्ट्यादीनि मनु नामनि 'षषोषज्ञानध्यंशमकल्याणवत्व
मनीयताब,चकन सः, न|दशभगनकोचरूपत्वाभिप्रायेण त।मप्यभिदधति ।
तथा च मकंग्डपुराणे

या देवी सर्वभतेषु तुष्टिरूपेण संस्थिता ।
नमस्तस्यै नमस्तस्य नमस्तस्यै नमो नम ।।


इत्यादि मरुल रिमह। शम्येपि

शो देवः सवभहे तोषरूपेण संस्थितः ।
नमस्तस्मै नमस्तस्मै नमEमें नम नम ।।


इत्यादि । वेवीभागवते तृतीयम् । धे--

बद्धिः कीनिर्धा तिनं : शक्तिः श्रद्धा मतः स्मतिः ।
सर्वेषां प्राणिनां साम्बा प्रत्यक्ष प्रदर्शनम् ।।


इति । पुराणं देवक्षेत्रगणावसरे तुष्टुवंव्ररे तथा ।

पुष्टिरिति--देवदःरु ने पूष्टः ।

धृतिरिति --श्रुतिः पिण्डारकक्षेत्रे ऽस्पेव ततक्षेत्राधिष्ठया भगबरया मामे-
युक्तम् ।।

मतिरिति--मतिस्तु वचूपुशो निरुच्यते--

विभत मन मनुते विभागं मन्यतेऽपि च ।
पुरुषो भोगसंभवद्वस्तेन च स मतिः स्मृता ।


इति । तस्याश्च देवीरुपता सूतसंहितायाम्

यानुभूतिरुदिता मतिः परा वेदपाननिरतः शुभावह ।
तामतीव सुखदां वयं शिशं केशवादिजनसेवितां नुमः ।।


इत्यादि ।

शतिरिति-शान्तिशब्देन वायवीयः कलविशेषो वा कथ्यते । तदुतं
शयम-
22