२०९-महादुष्करो मोक्षः , स्मृतिश्चैतमर्थमभिवदति –अनेकजन्म संसिद्धस्ततो याति परां गतिम् इति ।
२१०–तस्मान्मुखयिधातृभ्य आहूतेभ्यस्तथाऽकुश्नणः श्रेयांसः ।
२११-वाताहता दीपचिर्निर्वाणमेष्यति, तेन दंथन्तां द्वाराणि ।
२१२-दूरादवसथात्पदवसेचन भिति लघुशकथं दूरं गच्छेदि त्यर्थादापद्यते ।
२१३-यच्चर्म हस्तयोः संघरूयन्ति मृगयवः स हस्तावापोऽभिधीयते ।’
२१४–सुमन्त्रेण प्राहितसन्देशो रामः स्वपितुर्भवनं जगाम ।
२१५-एकचं संयोगः समजनि यच्चिरस्य 'मार्गितश्चिरन्तनो मे सखा मया सम|पत्त्या पथि दृष्टः ।
२१६-श्रयि पाठकाः ! तांस्तांन् विषयान्विंशदयन्ती चिरं चकासतीयं पत्त्रिका भवद्भ्यो रोचते न वेति व्यक्तमुद्यताम्।
२१७-इद नाम भबद्दृष्टावपेयं स्यान्मम तु सर्वथोपेक्ष्यम् ।
२१८–कृश्चीना यीशु' प्रभु पारभनां क्षन्तारं पा(घकं च मन्यन्ते ।
२१९-यजम(नयमशीददं कृत्वा प्रातिष्ठन्त यथास्वं गृहाणि याज्ञिकः।
२२०-ह्यः पाठशाले किमिति नोपतिष्ठथा इति पृष्टोऽसौ मौनमभवत् ।
२२१-इदं ते वचनं स्वापोस्वप्नोपमम् । व्याहतत्वान् ।
२२२–तत्र महति जन्येऽवरोहणां संख्या विंशतिकोटिरासीत् ।
२२३–युष्माभिस्तेषामेकतमस्मिन्बद्धकेनैव व्यवहृतम्।
२२४-घृण्यसिद कर्म त्वया कथमकारीति न बुद्धिमुषारोहति ।
२२५-परमात्मनः शपथेनाचक्षे न जात्व् इंदमकरवम्।
२२६–आगतस्य गुरोश्चरणौ धृत्वा भक्त्या मौलिमबनमयति शिष्यः ।
२२७–शासनमतिक्रामतोपि तस्य न किमपि कर्तुं ’ शशाक ।
२२८–यः कर्मफलासङ्ग" परित्यज्य प्रवर्तते विमुच्यते सौ सुकृतदुरिताभ्याम्
-१ पिधीयताम् इत्यर्थः। २ पादप्रक्षालनम् । ३ आछादयन्ति । • * सङ्गमनेन । १ उच्यताम् । ६ पावयितारमिस्यर्थो विवक्षितः ।