१२१-कर्माणि प्रविभङ्क्ष्यन्ते स्वभावप्रभवैर्गुणैः ।
१२२-बहवोऽस्य परिजना 'अमिताश्च परिच्छदा इत्यराजाऽपि राजमात्रो' ऽसौ।
१२३-अकिञ्चनः समलोष्टाश्मकाञ्चनो यतिः प्रशस्यते ।
१२४-ते च मे च साधारणोत्रार्थेऽभिलाषःतथापि विरोधो न युक्तः।
१२५-ये स्वयं सत्पथेन यान्ति परांश्च सत्पथे निनीषन्ति ते धन्याः ।
१२६–अद्यत्वे प्रबलो जातिभेदः। अद्यत्वे हिन्दवो न मिथो चिवहन्ति न च समरनन्ति ।
१२७–अज्ञ' हि बालमित्याहुः पितेत्येव तु मन्त्रदम् ( मनुe )।
१२८–सूर्यवंशिन एवैते ह्यपरे सोमवंशिनः ।
१२९--संभूयते यत्प्राक् तेषां कश्चित्कलिरभूत् ।
१३०-ो मतमिदं मदीयं नानुमन्यते ते स्वार्थाद् हास्यन्ते ।
१३१–द्वाभ्यां त्रिभिर्वाऽपत्यानां तुष्येतां दम्पती नधिकानि कामयेयाताम्।
१३२-गुरु हिं कुमारं यज्ञसूत्रेणोपचाय ब्रह्मणः समीपं नयतीति केचिदुपनयनार्थं वर्णयन्ति । तदसाम्प्रदायिकम्।
१३३–यदि सर्वं सम्भूय दारिभ्यदलनाय समुद्युज्येरंस्तदाऽयं न देशोऽचिरेण कामपि समृद्धिमियात् ।
१३४-केचिदेव कुर्वते शाखण्याविःबहवस्तु संशृण्वत एवार्थं शास्रोक्तंविपरीतारः ।
१३५-स्कन्धेन भारं वहतीति भवति न तु स्कन्धे भारं वहतीति पूज्यां गुरुचरणाः ।
१३६-सुग्रीवस्याज्ञां शिरोधार्या विधाय हनुमदादयो .वानराः सीता मन्वेष्ट' निर्ययुः।
१३७–शामय्यानां बाङमये बहूपादेयमस्तीति तत्रत्यानां केषांचिदुपा ख्यानानां संस्कृतेन परिवर्तनाय तत्परोऽभूवम् ।
२ राझ मात्र परिच्छेद इति गंजमश्रा । जमानेव माऽस्येति राजमानः ।