११–किं ते स्वादन्तेऽमी मोदका आहोस्विन्न । मह्तु बहुतरं स्वदन्ते ।
१२-इयं हि संस्कृतं नाम दैवी वाक् । अनया वयमुपजीवामः प्रतिष्ठां च लोकेऽधिगच्छामः ।
१३–पुरा कित् पराबभूविरेऽसुराः सु। अतिमानो हि तेषां पराभवे हेतुरुच्यते ।
१४–देवदत्तायेते दैवं गर्गः ।
१५–ततः प्राप्ते वैजनने मासि राजं पुत्रमजायत ।
१६—तुलप वर्णभेदः, सर्वे च संकुलमिव बभूव ।
१७–ते महर्षयो वर्णानामाश्रमाणां च धर्मानादौ शशिक्षिरे सुखं लोकयात्रा निर्वहन्तु लाका इति ।
१८-योऽयं हव्यवाहने हव्यप्रक्षेपः क्रियते स सूदमीभूय विस्तीर्यं च मातरिश्वानं व्यश्नुते ।
१९–न हि सुनिपुणोऽपि स्वस्कन्धे आरोतुं क्षमः।
२०-तस्माद्युग्मूये पुत्रार्थी संचिदार्तवे स्त्रियम् । । ( मनुः)
२१-ये ब्रह्मचर्यं चरन्ति ते ब्रह्मवर्चसेन संयुबंन्ति
२२–वृक्षशाखास्ववलम्बमानानि वल्क*वासांसि सूचयन्त्याश्रमपद-
मेतदिति ।
२३-श्रयलम्बस्व मां प्रभो ! त्वामेवाहमवलम्बे ।
२४–स्बकं गेहकं विहाय नदीकूलमुपशेषे । किं कलत्रेण कलहायितोऽसि ?
२५–तदानीमार्यावर्ते सौगता भिक्षयो व्यानशिरे५, विहारांश्च यत्र तत्र निर्ममिरे।
२६-इह भरते संन्यासमार्गः कदा प्रारभतेति सहसा वक्तु' न पारयामः ।
२७–विचाले कदाचिच्छिखरिशिखराण्यपि भङ क्त्वा निपतन्ति ।
२८-ये महात्मभिरपि समं विरुन्धन्ति, बिरुन्धन्ति ते आयतिकंई स्वमभ्युदयम् ।
• विस्तीर्णा भूत्वेति विवक्षितम् । २ सह शयीत । ३ संयुञ्जन्ति । ४ वग्वाणि । ५ व्याप्नुवन्ति स्म । ६ आयतौ भवम् । आय तिरुत्तरकालः । •