३५६ वेदार्थसंग्रहः वेदार्थसङ्कहव्याख्या 'विहितेथे यथा श्रुता । वेदव्यासापराहेन श्रीसुदर्शनसूरिणा । इति श्रीहरितकुलतिलक - श्रीवाग्विजयसूनुन , * श्रीवत्साङ्कमिश्रवेश्येन श्रीरङ्गराजदिव्याज्ञालब्धवेदव्यासपरनामधेयेन , श्रीमद्वरदाचार्यपादसेवासमधिगत वेदार्थसङ्कहतात्पर्येण , श्रीसुदर्शनसूरिणः वेिलिखेिता तात्पर्यदीपिका समाप्ता । । तत्तत्कल्पितयुक्तिभिः शकलशः कृत्वा तदीयं मतं यच्छिष्यैरुदमर्दि सात्वतमतस्पर्धावतामुद्धतिः । यवतः सततं मुकुन्दचरणद्वन्द्वास्पदं वर्तते जीयान्नाथमुनिः स योगमहिमप्रत्यक्षतत्वत्रयः । वन्दिषीं4 वरणीयवाङ्मयं वारिधिं वरगुणौघसंपदाम् । वत्सवंशवरदार्यसंश्रयं वादिहंसनवारेिदं गुरुम् । श्रीविष्णुचित्तधदपङ्कजसङ्गमाय चेतो मम स्पृहयते किमतः परेण । ो चेन्ममापि तिशेखरभारतीनां भावः कथं भवितुमर्हति वाग्विधेय .! थः पयांप्तकल: ख्यातो यतिराजाधिचन्द्रमाः । कुशलं दिशतां मेऽौ कुरुकेश्वरदेशिकः । तस्मै रामानुजार्याय नमः परमयोगिने । य: श्रुतिस्मृसूित्राणाम् अन्तज्वरमशीशमत् ।।
- अत्र केचिद्ग्रन्थेषु श्लोकद्वयमेतत् दृश्यते
(१) शरणागतरक्षित्री गुरुस्नेहदशां गता । सुदर्शनाद्भवा भति स्थिरा तात्पर्यदीपिका ।। (२) बयान्तरतो.न्। laावात्याविचालनी ! ०lनन्यगोप्रनिहता द्योत्ते भावदीपिका : १. लिखितेयम्-प . २, लोके यासापरान, वेदव्यासापराख्यान श्रीसुदर्शन-पा. ३. ‘श्रीवत्साक्षमिश्रवंश्येन-कचिदेतन्न दृश्यते । ४. सारसङ्गहृतात्पर्येण-पा०
