अस्य प्रबन्धस्य अतिाम्भीरतप्रदर्शनार्थमाह सारसार इति । अनेन , सर्वजनापरिग्रहो न दोषः; अशिष्टपरिग्रह एव दोष: ; तस्मात् , ' विशिष्टपरि ग्रह एव प्रध्याहेतुरिति च उक्तं भवति । “सारासारविवेकज्ञा: " -- परस्पर विरुद्धानेकार्थेषु प्रतिफलेषु, 'तत्र प्रमाणतः प्राबल्यदौर्बल्यादिविभागवेिदः । “गरीयांस ” .– बहुश्रुता : न ' बाहुश्रुत्याभावे तत्तच्छास्रोक्तानां श्राबल्य दौर्बल्यविभाग ' उपपद्यते। " बाहुश्रुत्ये सत्यपेि, * अस्मिन् शास्र अयमर्थ उक्तः अन्यत्र अन्यः, किमत्र तत्त्वम् ” इति व्यवस्थिति: नास्तीति, केचिन्मन्दधियों मन्वते, अतः सारासारवेिकज्ञत्वमपेक्षितम्। एवमुभयस्मिन् सत्यपि, अस्मत्सवयसः अनेनोक्तं कथं वयमङ्गीकुर्मः ? इति मत्सरोपहताश्चत् । , उभयमपि " विफलमेिति , तष्टद्यावृत्यथै * वेि, सरा: “ इत्युक्तम् । उक्तविशेषणत्रयफलमाह प्रमाण न्त्राः इति। ये प्रमाणानुसारिणः--तदनुगुणैः तक: अथै निरूपयन्ति; न तु 'स्वापेक्षितार्थे प्रमाणजातं केशेन नयन्ति, ते माणतन्त्र : । '* कालो छायं निरवधिः विपुला च पृथ्वी ) इति कारेण यत्र कुत्रचित् यदा कदाचित् एवंविधः पुरुषा 'अपि 'सम्भ विष्यन्ति – इति मत्वा , तेषाम् अभिमतिविषयत्वेन वेदार्थसङ्गहः कृतः इत्यर्थः । वेदार्थसङ्गहसुधां वेदान्ताब्धेर्य 'आहरत् । रामानुजाय मुनये तस्मै भगवते नमः | १. विशिष्टजनपरिम एव-1. 1. मालतीमाधवे १ अङ्गे : 4ा . २, तत्रेति चिन्न दृश्यते । ७. निष्फलम्-पा० ८, स्वोत्प्रेक्षितार्थे-पा. ९. अपेिः न दृश्यते इचित् । १०. सैभवन्ति-पा० ११. वेदान्ताथैर्यः-पा.
