आत्मस्वरूपं तु देवादिदेहविलक्षणं ज्ञानैकाकारम् ; तेच परशेप तैकस्वरूपम् । यथास्थितात्माभिमाने तद्वगुणैव पुरुषार्थप्रतीतिः ।
- आत्मा ज्ञानमयोऽमलः' इति स्मृतः ज्ञानकाकारता प्रतिपन्ना ; “पतिं
विश्वस्य ' इत्यादिश्रुतिगणैः परमात्मशतैकाकारता च 'प्रतिपादिता ; अतः, 'सिंहच्याघ्रादि * शरीरात्माभिमानवत् ", " स्वतन्त्राभिमानोऽपि कर्मकृतविपरीतात्मज्ञानस्पो' वेदितव्यः । कथं समाहितमित्यत्राह आत्मस्वरूपं तु इति । ज्ञानैकाकारत्वे पर शेषकम्वरूपत्वे च प्रमाणमाह आत्मा ज्ञानमयः इति । अतः इत्यादि । स्पष्टम् । एवं सोपाधकत्वं कण्ोक्तम् । अनैकान्यं च लोकसिद्धमित्यनुक्तम् । केश्लमुपायतया स्वीकृतं * पतेिपारतन्त्र्यमेव अपुरुषार्थ : ; भोग्यमत्वेन स्वीकृतं * पतिपारतन्ञ्यं पुरुषार्थ एव लोके दृश्यते इति । किं च कालात्ययाप देशश्च' अिभप्रेत । तथा िह - भगवातन्त्र्य दु:खरूपवं साध्यते केन प्रमाणेन साध्यते ; न तावत्प्रत्यक्षादिना , तदगोचरत्वात् ; " आगमतस्तु भगवत्पारतन्त्र्यं सुखरूपमेवावगम्यते इति । भारतन्त्र्य म्थात् लोकसिद्धपारतन्त्र्यं सपक्षीकृत्य दुःखापत्यं साध्यते चेत् ; अत्र किम् आगममभ्यु गम्य साध्यते ?, उत १. प्रतीत|-पा , २. सिंहृट्याघ्रवराहार्दिशरीरात्म-पा . ३. आदिशब्दः कचिन्न दृश्यते । ५. स्वातन्त्र्याभिमानोऽपि-पा० ६. विपरीतज्ञानरूपः-पा. ७. स्वीकृतं प्रति पारतन्त्र्यम्-पा. ८. स्वीकृतं प्रति पारतन्त्र्यम्, स्वीकृनै पारतन्त्र्यम्-पा० 1. वि. पु. ६ -७-२५. . तँ उ. ना. १३-१.
