वेदार्थसंग्रह भगवन्नं, वासुदेवम् ' आरिराधयिषन्ति; स हि – कर्मभिराधितः तेषाम् इष्टानि फलानि प्रयच्छति-इत्यर्थः । तथा च श्रनि -' “इष्टापूर्त बहुधा जातं जायमानं विश् बिभर्नि भुवनस्य नाभिः ” इति ; “इष्टापूर्तम्' इनि मकरुश्रुतिस्मृतिचोदितं कर्म उच्यते ; तत्, “चिश्च भिर्ति इन्द्राग्घिरुणादिसर्वदवतासंबन्धिनया प्रतीय गानम् . तत्तदन्तरात्मनया अबस्थितः, परमपुरुपः स्वयमे! “निभर्नेि '." -स्वयमव स्वीकरोति ; 'भुवनस्य नाभिः '-ब्रह्मक्षत्रादिर्ववर्णपूर्णस्य भुवनस्य धारकः, नैस्तैः कर्मभिराभितः, तत्तदिष्टफलप्रदानेन भुवनानां धारक इति, “नाभिः ?” इत्युक्त '। अग्विायुप्रभुतिदेवनान्तात्मनगा नत्नच्छब्द भिधेयः अयमेवेत्याह –“ तदेवामिस्तद्वायुस्तत्पूयस्तदु चन्द्रमाः " इति । श्रुतिप्रमाणं' दर्शयति तथा च इति । तद्वाक्यं व्याचष्ट सकल इति । श्रौतम् –इटं कर्म, स्मार्तम् . पूर्व कर्म ।
- विश्धं बिभर्ति इत्येद्याचष्ट इन्द्राग् िइति । नानादवताकत्वेन प्रतीयमानं कर्भ
जातम् एकदेवनाकमेिश्यर्थः ' भुवनस्य नाभिः' इति नाभिवन्नाभारेति, आधारत्वाभि प्रायेण व्याचष्ट' ब्रह्म इति । कन प्रकारेण धारक इत्यत्राह' स्: इति । अभिम फलप्रदातृत्वमुग्वेन धारकवमित्यर्थः । भिन्नदेवताकत्वेन विधायमानं कर्म, कथमेक देवताकमिति शङ्कायाम्-मन्त्रस्य उत्तराथै याचष्ट अग् िइति । अभ्थादिदेवनाक्रत्वेन विधीयमानानाम् एकदेवताकत्वं, तत्तदन्तरात्मभृतपरब्रमाराधनरूपत्वात् .. इत्यर्थः । २. सर्ववर्णस्य भुवनस्य, सर्वबर्णपूर्णभुव 1. नं. उ. १. ५. ६. 2. तै, उ, ६. १. ७.
