पाककर्ततया श्रुतस्य देवदत्तस्य, पाकार्थगमनं पाकानुगुणमिति, गमने कर्तृत्वकल्पनं न युज्यते । किञ्च, लिङादिशब्दवाच्यं स्थायिरूपं किमिति अपूर्वमाश्रीयते ? खर्गकाभपदसमभिव्याहारानुपपत्तेः, इति चेत्, का अत्रानुपपत्तिः ? सिषाधयिषितस्वर्गे हि स्वर्गकामः, तस्य स्वर्गकामस्य कालान्तरभावि स्वर्गसिद्धं क्षणभङ्गिनी यागादिक्रिया न समर्था इति चेत् , वेदार्थसंग्रह एवम्, यदधिकृत्य कृतिर्वर्तते, तत् कृत्युद्देश्यमितिं पक्षो दूषित ; प्रेरकत्वं कृत्युद्देश्यत्वमिति वादश्च निरस्त । अथात् स्वत इष्टत्वं च अपस्तम्; कृ िप्रति शेषित्वं कृयुद्देश्यवमिति च प्रतिक्षिप्तम् । 'कृफिलविशेषः कृत्युद्देश्यमित्यादेरपि उत्क्तरीत्य ते प्रत्युक्ता : कायानुबन्ध्यर्थान्तरमाथे. परोक्तं दूषेतम् । पूर्वं ब्रह्मणः फलं । अथ फलसाधनतया सिद्धिरुपाद्यते', अर्थात् कार्यस्य साधनतया सिद्धिश्च उपपाद्यते' । किं च इति । न केवलं प्राधान्यासिद्धिः, अपि तु साधनतय म्वरूपसिद्धिरप्यनुपपन्नेत्यर्थः । लिङादि इत्यादि । स्पष्टम् । सिपाधयिषित इत्यादि । '* न हेि काम्यकामसाधने नियोक्तुं शक्यते' इति न्यायात् सिषाध १. पाके कर्तृतया-पा० २. * किम' - एतन्न दृश्यते झचित् । ३. पूर्व स्वर्गकामपट्-पा. ५. कृत्युहेश्यत्वम्-पा० ६. उत्कनीत्थ-या• ७. सूचितम्-पा. ८. लिखिता-पा. 1. लौकिकन्यायः ।
