तात्पर्यदीपिकायुक्त 3पादेयत्वमेव स्वरूपम् ; एव , ईश्वरगनानिशपाधानेच्छया उपादेय त्वमेध चेतनावतनात्मकस्य नित्यस्य, अनित्यस्य च सर्वस्य वस्तुनः भ्वरूपमितेि, सर्वम् ईश्वरशेषभूतम्, सर्वस्य च ईश्वरः शेपीति '; '“सर्वस्य वशी सर्वस्येशानः । , *** पति विश्वस्य इत्याधुक्तम् । ' 'कृति ';ध्यं प्रधानं यत्, तत्कार्यमभिधीयते ' इत्यमर्थः श्रद्धधानेष्वेव शोभते। अपि च , “स्वर्गकामो यजेत ” इत्यादिषु " लकारवाच्य ोपनिषदोदाहरणमाह एनम् इति । 'नित्यस्य अनित्यस्य च ' इत्युभयविभूरुिन्यते । ईश्वरस्य चिदचितोश्च शेवित्वं शेषत्वं च प्रामाणिक चेन्, उक्तलक्षणं तत्र वर्तत', किं तत्र प्रमाणम् इत्यत्राह-सर्वस्य वशी इत्यादि । तस्मान् प्रभाकरोक्तार्थो । निरुपकेषु न शोभते इत्याह कृति इति । २९१ नियंऽयः, तत्साधने' कर्मणि स्वकीयत्वबुद्धिमान्-अधिकारी, तदनुष्ठाना.कर्ता, इति तिस्रः अवस्था;"ात्र यजेत' इत्यादेपदैः िनयोज्यसामान्यं प्रतिपन्नम्, स्वर्गका दिदैः नियोज्यविशेषः समप्यते इति प्राभाकरैः ' पgाद्याधिकरणे प्रपञ्चम्: तदृपयति स्वर्गकाम इत्यादिना । कर्तृवाचित् शब्दानुशासनसिद्धम्, न तु नियोज्यवचित्वम् । अतः, स्वर्गकामादिपदान्यपि ननियोज्यविशेषसमकाणीतिदूषणशरीरम्। लकारवाच्य 1. घृ. ३. ६ ४. २२. 2. तै. उ. ना. ६-११. 3. पश्चिकायां उपरेि .
- , विश्वस्यात्मश्चरमित्याद्युक्तम्, विश्वस्ये- ; 4. मी. सू. ६-१-१.
५ इत्येवमादिषु लकार, इत्यादिलकर-पः० ६. शेषत्वं चेति झचि दृश्यते । ७. मर्तते इति-पा . ', ' आदि' शाब्दः कचिन्न दृश्यते । १. प्रभ करोत्तै निरूपकेषु-पा०
- २. शश्चाप्यधिकरणे, षष्ठाध्यायाधिकरणे-पा-