ब्रह्म बोधगन्त्ये व । अपि च कार्यार्थ एव व्युत्पत्तिरस्तु, बेदान्नवाक्यानि उपासन विषयकार्थाधिकृतविशेषणभूतफलत्वेन , दुःखासंभिन्नदेशविशेषरूपस्वर्गादिः वत्, 'रात्रिपत्रप्रतिष्ठादिवत्', 'अपगोरणशतयातनासाध्याधनभाववद्य कार्योपर्योगितयैव' सर्वे बोधयन्ति । था हेि :-"“ब्रह्मविदामोति परम्” इत्यत्र ब्रह्मोपासनविषय म्, सिद्धार्थे श्राद्या व्युत्पत्तिरुक्त अपि च :ति । 'विशिषन् विषय: अवच्छेदक:, फार्थस्थावच्छेद : – यागदाना दय: ; अत्र उपासनं विषय – उपासनावच्छिन्नकार्याधिकृत: ; तत्राधिकारी - तत्र तस्य शेिषणं फलम् । दर्शयति: विधिवाक्यप्रतिपन्नस्वरूपस्य फलस्यापि अर्थवादोक्तविशेषण:वाभ्युपगमे उदाहरणं * दु:खासंभिन्न ' इत्यादि । फलस्वरूपम्यैव अर्थवादप्रतिपन्नस्य अभ्युपगमे उदाहरणम् - रात्रिसत्रप्रतिष्ठा'; न केवलं विहितफलस्यैव, विश्रेयचिरोधिफलस्यापि अर्थवाद्रोक्तम्य अङ्गीकारे उदाहरणम् – अपगोरणशत तनासाध्यसाधनभावः । उपासनवाक्यं किम् ? तत्र ब्रह्मणः फलत्वं कथम् ? इत्यत्राह तथा हिं बेदार्थसंग्रह ४. एक्कारः कचिन्न दृश्यते । ५. इ ि * तस्मिन्थदन्तस्तदुपासितव्य ६. विरक्षन् विषयः अवच्छेदकः, विशिष्ट ८. विशेषणाभ्युपगमे-प . ९, प्रतिष्ठानं केवलं विहित-पा. ७. तादर्शवोधकं वाक्यं विधिः, तस्य 1. मीमांसा, ४-३-६. 2. मीमांसा, ३-४-१०. 5. तें, उ. अl, २-१-१ .
