अत्यल्पमेतत्ः
- वेदवेित्प्रवरम्रोक्तकाक्यन्यायोपहिताः ।
वेदास्साङ्गा हरिं ग्राहुः जगज्जन्भादिकारणम् ।।'
- * जन्माद्यस्य यतः ' , '* यतो वा इमानि भूतानि जायन्ते ।
येन जातानि जीवन्ति । यत्प्रयन्त्यभिसंविशन्ति । तद्विजिज्ञासस्व त्द्रह्म । ?’ इति जगज्जन्मादिकारण ' ब्रहोत्यवगम्यते । तच, जगत् सृष्टिप्रलयप्रकरणेष्वेव अवगन्तव्यम्।'“सदेव सोम्येद मग्र आसीत् । एकमेवाद्वितीयम्' इति जगदुपादानना - जगन्निमि परिहरनि 'अत्यल्पम् इत्यादिना । तत्र प्रथमं स्वपक्षं प्रतिजानीते “वेदवित्' इत्यादिश्शोकेन । वेदवित्प्रवरप्रोक्तवाक्पन्यायोपहिताः इति । स्मृतीतिहासपुराणमीमांसान्यायोपवृंहिताः – इत्यर्थ । तत्र स्वपक्षस्य प्रतिज्ञातस्य प्रमाणमुपन्यसेिप्यन्, प्रथमं करणवाक्यान्युवा हरिष्यन्, सूत्रपुरस्सरं लक्षणवाक्यमाह जन्भादि इति । जगत्कारणं वस्तु ब्रह्मास्तु, तच जगत्कारणं िकम्? इत्यपेक्षायामाह तच इति । जगत्सृष्टिप्रलयप्रकरणेष्वेत्र इति । न तु उपासनादिविधिरेषु', शम्भु राकाशमध्ये ध्येयः' इत्यादिष्वित्यर्थः । तत्र हि कारणत्वानुवादेन ध्येयताविधि परत्वम् ? जगत्सृष्टिप्रलयप्रकरणेषु 'सत्', 'ब्रह्म' इत्यादिभिः बहुभिः शब्दै कारणत्वप्रतिपादनात्, न' नारायणस्यैव कारणत्वसिद्धिः इत्यत्राह सदेव इति ।
- गतिसामान्यन्यायात् ' ' सर्वेषां कारणवाक्यानाम् ऐककण्ठ्यमभि
१. परं ब्रह्मति-पा. २. अत्यल्पमेतदित्यादिना-पा , ३. जगत्कारणम् – एतन्नोपलभ्यते वेदार्थसंग्रहः ४. उपासनाविधिपरेघु-पा० ५. नकारः कुत्रचिन्न दृश्यते । '६. कथं कारणत्वसिद्धिः-ा ७. साम्यन्यायान्-५० 1. श्रीभाष्यकारसङ्गहृश्लोकः । 2. ब्र. सू. १-१-२ 8. त. उ. भू. १. 4. छा. उ. ६-२-१ . 5. अथर्वशिखोपनिषत् । (. द्र. सू. १-१-११.
