सर्व विज्ञानं भवतीति , एकविज्ञानेन सर्वविज्ञानम् उपपन्नतरम् । तदेवम् कार्यकारणभावादिमुखेन कृत्स्नस्य चिदचिद्वस्तुन परब्रह्मप्रकारतया अथ मध्यगतं * 'सः लास्सोम्येमास्सर्वाः प्रजासदायतनाम्सप्रतिष्ठ :.ऐतदात्म्य मिदं सर्वम् ?' इति वाक्यमपि '. आत्मशरीरभावेन । तादात्म्य परम् इत्याह तदेवम् इति। कार्यकारणभावशब्देन “सन्मूलाः” “सप्रतििष्ठः' इत्यस्य अर्थो िवविक्षतः। आदिशब्देन सदायतनत्वं विवक्षितम् । तच्च धार्यधारकभावः । परब्रह्म'प्रकारतया तदात्मकत्वमुन्.म्' इति । न तु स्वरूपैक्येन तादात्म्यमित्यर्थः । कार्यकारण भावाच, प्रकारप्रकारिभावाच्च तादात्म्यं द्विविधम् । तत्र कार्यकारणभावादेव' प्रकार प्रकारिभावोऽपि सिद्ध:; विशिष्टस्यैव 'कार्यत्व'कारणत्वयोगात्, अन्तः प्रवेिश्य धारकवेन, नियन्तृवेन', । अतः “सन्लः ' इत्यादिवाक्ये थितिहेतृत्वाच उभयिवधं तादात्यमिभप्रेतम् इति ग्रन्थाभिप्रायः । “सर्व खल्वदं ब्रह्म तञ्जलान् । इत्यस्यापि अयमेवार्थ । १. उपन्नतरं :वति-पा, परेति चिन्न लक्ष्यते ४. वाक्यस्यापेि-पा. वेदार्थसंग्रहः ७. 'उक्तम्' इति चिन्न । ८. इति--एतत् कचिन्न दृश्यते । ९. भावादेरेव-पा. ११. कार्यकारणत्व-पा. १२. नियन्तृत्वेन च-पा. १३. सन्मूलेयादिवाक्ये-पा० १४. अस्यापि-पा० }. छा. उ. ६-८-3. ]. उ
