४८ वेदार्थसंग्रह मीमांसकैरपि सद्वारकस्यापि ' मुख्यत्वमभ्युपगम्यते । यथा परमापूर्वं प्रति प्रेक्षणादेः शेषत्वम् । तन्न हि यज्ञशेषत्वं व्रीह्यादिद्वारकम् । अपूर्वशेषत्वं
- त्रीहियागद्वारकम् । '* अरूणया क्रीणाति ? *गवा यजते ' ' इत्यादिषु
गुणस्य जातेश्च क्रयजनसाधनत्वं सद्वारकमपि मुख्यमेवाभ्युपगतम् । एवं विशिष्टस्य ब्रह्मणः शारीरद्वारकमुपादानत्वं मुस्यमेव । 'एवं विशिष्टस्यैवो उपादानत्वं सर्धवेदान्तिभिरभ्युपगतम्; आविद्योपविशक्ति' विशिष्टस्यैव उपादनत्वो पपादनात् । तस्मात्-चिदचिद्विशिष्टमेव ब्रह्म कारणम् परीणामित्वेन, न तु विक्र्ताधिष्ठातृत्वेन । षड्रविधतात्पर्यलिङ्गं च अस्मत्पक्ष एवास्ति; पडूविधतात्पर्यलिङ्गं अद्वैतविषयम् , इत्येतदभ्युपगतम् ;' ततु न निर्विशेषाद्वैतविषयम्, अपि तु विशिष्टाद्वैतविषयम् ।
- उपक्रमे "**सदेव' इतेि वाक्यं च, निमित्तत्वोपादनत्वतदपयोगि
सार्वश्यसर्वशक्तित्वादिपरत्वात् सविशेषविषयम् । उपसंहारगतं 'तत्वमसि ' इति सामानाधिकरण्यं प्रवृत्तिनिमित्तभेदेन एकार्थविषयत्वात् विशिष्टाद्वैतविषयम् । 'विशिष्ट
- * उपक्रमोपहारौ, अभ्यासोऽर्वता फलम्, अर्थवादोपपत्ती च लिङ्गं तात्पर्यनिर्णये ';
{ श्रु. प्र. पु. १०६-१०७.) १. अपिनास्ति कुत्रचित् । 1. पू. मी. ३-१-९ २. वीहेि—ातन्न दृश्यते काचित् । 2. पू. मी . ३. यजेत-पा . 5. छा. उ, ६ २-१. ४. एवम्-विदेतन्न दृश्यते । 4. छा. उ, ३-१६-३. ५. अभ्युपेतम्-पा० ६. शक्तिरिति नास्ति कचित् । ७. आधिष्ठानत्वेन-प।० ८. असीति-या . ९. अभ्यासोऽस्ति-पा , १०. विशेषत्वम्-पा. ११. अस्मिन्पक्षे-पा. १२, लिङ्गम्-कचिदेतन्नास्ति |
