इत्यादिवाक्यान्यपि जगतस्सत्यत्वपराणीति, महावाक्यस्वरस्यं जगतस्सत्यत्वानुगुण मित्याशयः ।। किञ्च भृविण्डादिदृष्टान्तत्रयमपि परिणामपक्षानुगुणमेव। दाष्टन्तिकब्रह्मकारण त्वपराणि '*ततेजोऽसृजत ? *** तदात्मानं स्वयमकुरुत' इत्यादिवाक्यान्यपि परिणामानुगुणान्येव; न हि रज्जुसपदिदृष्टान्तश्यते ? । “ व्यवर्तत "
- अभ्रमत्” इत्यादिकमपि पदं न श्रूयते । सूत्रं च *** परिणामात् । )
- “ अत्कृतेः' “पटक्च' इत्यादि; न तु “विवर्तात्” इति, “ज्जुसर्पक्त् '
इतेि च । उपर्द्धहणवचनान्यपि परिणामानुगुणान्येव ; “निस्सरन्ति यथ लोहपिण्डीत् " " “कटकमुकुट' इत्यादीनि; एवं सकलश्रुति स्मृति सूत्रानुगुण त्वात् ' परिणामपक्षे सुस्थे सति, स च सद्वारकोऽद्वारको वा परिणाम् इति विवेके, ब्रह्मणो 'निर्दोषवविकारत्वादिश्रुतिबाधप्रसङ्गात् सद्वारकत्वमेव युक्तम् । “यस्यामा शरीरम्” इत्यादिश्रुतयश्च शरीरशरीरिभावं वदन्त्यः परिणामादिकं सद्वारकं ज्ञापयन्ति । उपबृहणेष्वपि *** काठिन्यवान् यो बिभर्ति .... तस्मै भूम्यात्मने नमः “ इति " ब्रह्मणो निर्देशात् ' सद्वारकत्वमेव स्पष्टम् । सद्वारक मुपादानवं ब्रह्मणि * मुख्यमेव । शरीरवाचिपदानां शरीरिपर्यन्तत्वात् । १. सपदिति च-पा. ३. सट्रारको वा-५ :० ४. निर्दोषत्वनिर्विकारत्वादि तात्पर्यदीपिकायुक्त ५, ' ब्रह्मणो निर्देशात् '- अयं दृश्यत । ६ निर्देश्यत्वात्-पा श्रुत्यतिबाध* . कचिन्न 1. छा. उ. ६-२-३.
- ). भा. १८, ७
6. ब्र. सू. १.४-७-५. 8. ब्र. सू. २-१-६-५. 9. याज्ञ, स्मृ प्र, का. ६७ 10. वि. पु.३-७-१६. 12. वि. पु. १-१४-२७,
