मनः शरीरसगीदाबैश्वर्यं यदुपासितुः ।
जगत्सर्गे तदुत्सृष्टमिह मानादपेद्यते ।
७६२ । इति संगतिमभिसंदधानः पूर्वपक्षमह स्वाराज्येति । नन्वी- श्वरदनसिद्धेरुपासकस्य कथं स्वकार्ये निरङ्कशत्वमाशङ्कते ऽप्त आह ईश्वराधीनति । विद्युत्पत्तिरस्येश्वराधीना सिङ्गकायै त्वनपेवेत्यर्थः । अत्र जगज्जन्मादावित्यर्थे: “अस्मै उपसकय । आल एजाम । स्वभाव इति । स्व कार्यजनकत्वं स्वभावः । मृत्पिएडेयादि भाटं वर्तिकम् । ननू- दकाहरण दि घटादेः कारणानपेवं भवतु ऐश्ख तूपजीव्यादुपजीवकस्य न्यून मित्र विशेषव्यामिशश्च व्यभिचारयति न च विदुषामित्यादिना । ननु विद्या उपजीव्यसमा उपजीवकस्य भवतु न सु नियन्तुश्चत्वाथेश्वर्यमित्याश- बाह्य दुष्टसामन्ताश्चेति । समप्राधान्यं हि विशेषानिर्णये भवति अस्ति त्वचेश्वरस्य साधकेभ्यो बिशेषनिर्णयहेतुरित्याह नित्यत्वादिति । बिटुi स्वार्थे परमेश्वराधीनता कुतः परमेश्वरस्य जगत्कर्तृत्वाचैश्वर्यस्य नित्य त्वादस एवानपेक्षत्वातत्रापेक्षाणां तु जीवानां जगनgस्वादेरीश्वरप्राश्य न्यथानुपपत्या कल्प्यत्वात् कन्यच्च कृपस्य बलीयस्त्वादित्यर्थः । ईश्वर स्यैव चात्मन आकाशः संभूत इत्यादे। जगत्पृथुत्वमुतेस्ततेजे ऽसृजते. त्यादै च जगत्सर्गे सदेव सेम्येदमयइत्यादिना तस्यैव प्रक्रमदीश्वर थीनत्वाभ्युपगमे एवैकमत्यलभच्चेत्यर्थः । नित्यत्वादित्येतद् व्याचष्टे जगत्सर्गलक्षणं हीति । अनपेक्षत्वादित्येतदाकरोति तस्यैवेति । श्रुतेरित्येतद्विभजते न च जगत्स्रष्ट्टत्वमिति । तत्प्रक्रमादित्यस्य विवरणं तमेव प्रकृत्येति । ऐकमत्यचेत्यस्य व्याख्या अपि चेत्यादि । सिख् वसंजिहीर्षये: सत्येरपि यदि स्टंटमये संद्वारे। न स्यात् तर्हि न वा वृष्टिसंहारौ द्वावपि स्यातामुत्रयः स्रसं हयैरीश्वरत्वाविघातादित्यर्थः । ७६३ । २० स्वपते जगत्सर्गेषपतिमाह एकस्य त्वित्यादिना । यद्यमाणविशेष- तयासमत्वादिति । असमवादिति च्छेदः । उक्तान्यायादिति । नित्यत्वादित्यादेरित्यर्थः । एसlघान्सहस्रशीर्षेत्यादिरस्य महिमा विभूतिर्न तु स्वरूपमित्यर्थः ।
उधासुसुमित २ पु' ण
