सदशारवित्वं विधीयते उत्त यूपेद्वेशेनेति संशये ऽनन्तरदृष्टत्वात्प्रधानत्वा त्करणित्वाच्च वाजपेय उद्वेश्य: तस्य च साक्षात्सप्तदशारत्रित्वासंभवे तदीयषे डश्याख्येार्दूपाचोपलक्षणार्था यूपशब्ट इति प्राग्रे सिट्टान्त: । यूए उद्धेश्य: । एवं हि यूयशब्टो भुख्यार्थ: स्यान्न च वाजपेयस्येति गौणता । व्यवहितसंबन्थे ऽपि षष्ठया मुख्यत्वाचेचस्य नातिवत् । तस्माद्वाजपेये यूपाभावात्तदङ्गपशुयाग गत्तयूथे समादशारवित्ता विधीयते इति ।
पशुयागसंबन्धिने यूपस्य साक्षाद्वाजपेयसंबन्धा न संभवति वाजपेय पशुयागयेारङ्गाङ्गित्वेन विरुद्धधर्माथ्यासेन भेदात् । तच वाजपेयस्येति षष्ठी परम्परासंबन्धमाश्रयेत् । आच तु वायेरिति श्रुत्या वायूयादानत्वे तेजसे ऽभिहिते ऽपि न ब्रह्मञ्जत्वश्रुतिभिः पारम्पर्यमवलम्ब्यम् । ब्रह्मवाय्वारभेदेन वायुजस्यापि ब्रह्मजत्वापतेरित्याह युक्तमित्यादिना । वायेब्रह्मविका रस्य यद्यपि ब्रह्मणः सकाशात् काल्पनिकेा भेटदस्तथापि वास्तवाऽभेदाद ४9८ । १० व्यवधानमित्याह ब्रह्मविकारस्यापीति। यदुक्त बोभिर्बह्मजत्वश्रुतिभिर्भ कारक्रविभक्तेर्बाध इति तटप्येवं सत्यपास्तमित्याह उभयथेति । वायभा कांस्यभेजिवदिति । लेनाके कस्य चिच्छिष्यस्य कांस्यभाजित्वं नियतमु पाध्यायस्य त्वनियतपाचवभेजित्वं तच यदि तये॥: कुत्तश्चिन्निमित्तादेकस्मि न्याचे भाजनं प्रापुथात् तटानीममुख्यस्यापि शिष्यस्य धर्मोऽबाधायेपाध्यायेया ऽपि कांस्यभेजित्वेनैव नियम्यतइस्ति । अव्यवथानस्य समर्थितत्वाट् भाष्या ऽयेगमाशङ्कयाह भेदकल्पनेति । काल्यनिकं वायुब्रह्मभेदमाश्रित्य पार मपवाद इत्यर्थः । न तु सर्वथेति । शृतस्य दुग्धस्य धेन्वाश्च वायुब्र ह्यणेोरिवाभेदाभावादित्यर्थ: ।
मुण्यः स्यादिति २-३ पु. पा• । + यागाङ्गगतेति २-३ पुः प्रा अत्र तुर्य तेजेोऽधिकरणं पूर्णम् । तत्र सूत्रम् १-तेजेा पुतस्तया ह्याह १०
