सामग्री पर जाएँ

पृष्ठम्:विक्रमाङ्कदेवचरितम् .djvu/39

विकिस्रोतः तः
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति

भाषा हे कवियों में श्रेष्ठ कविगण, साहित्यरूपीसमुद्र के मंथन करने चिरकाल तक अभ्यास करने से उत्पन्न और कान को सुख देनेवाले व अमृत की सदैव रक्षा करते रहिए। क्योंकि इस काव्यरूपी अमृत व करने के लिए, समुद्रमन्थन के समय अमृत की चोरी करने में लालाटि के समान बहुत से काव्य रूपी धन के चोर एकत्रित हो गए हैं। गृण्हन्तु सर्वे यदि वा यथेष्टं नास्ति क्षतिः कापि कवीश्वराणाम् रत्नेषु लुझेषु बहुष्वमत्र्यरद्यापि रत्नाकर एव सिन्धुः । अयं यदि वा सर्वे यथेष्टं गृण्हन्तु । कवीश्वराणां का अपि क्षतिः न । अमत्र्यैः बहुषु रत्नेषु लुप्तेषु श्रद्य अपि सिन्धुः रत्नाकरः एव । व्याख्या यदि वा अथवा पक्षान्तरे सर्वे काव्यार्थचौरा यथेष्टमिष्टमनतिक्रम्य । तथा यथेष्ट यथेच्छ गृण्हन्तु काव्यरूपं कर्णामृतं स्वोपयोगे समानयन्तु । कवीश्वराणां कवीन्द्राणां काऽपि काचिदपि क्षतिहनिघ्नस्ति न सर अमत्र्यंदैवै: 'अमरानिर्जरादेवाः-आदित्या ऋभवोऽस्वप्ना अमत्र्या अमू इत्यमरः । बहुष्वसंख्यातेषु रत्नेषु लुप्तेषु अपहृतेषु सत्स्वप्यद्यापि सा सिन्धुः समुद्रः ‘उदन्वानुदधिः सिन्धुः सरस्वान् सागरोऽर्णवः' इत्यमरः । मणीनामाकरो निधिरेव प्रसिद्धः । देवैः प्रचुररत्नानि गृहीतानि तथापि रत्नाकरत्वप्रयुक्तं माहात्म्यं पूर्ववदेव । अत्र दृष्टान्तालङ्कारः ‘वृ सधर्मस्य वस्तुनः प्रतिबिम्बनम्' । भाषा