सामग्री पर जाएँ

पृष्ठम्:विक्रमाङ्कदेवचरितम् .djvu/147

विकिस्रोतः तः
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति

प्रातःकाले या पूजाऽर्चनं तस्या अवसरे नभसि गगने चरतीति नभश्च्त्ररी’ तामाकाशगामिनीं भारतीं वाणीं 'ब्राह्मी तु भारती भाषा गीर्वाग्वाणी सरस्वती' इत्यमरः । अकाशवाणीमित्यर्थः । अाकर्णयति स्म श्रुतवान् ॥ Trst इस प्रकार शंकर भगवान् को प्रसन्न करने में चिरकाल तक कठोर व्रत पालन करने वाले राजा ने किसी दिन सबेरे की पूजा के काल में आकाशवाणी सुनी । अलंचुलुक्यब्रितिपालुमण्डन-श्रमेण विश्राम्यतुकर्कशंतपः कमप्यपूर्वे त्वयेि पार्वतीपतिः प्रसादमारोहति भक्तवत्सलः ॥५०॥ श्रान्वयः हे चुलुक्यक्षितिपालमण्डन श्रमेण अलं, कर्कश तपः विश्राम्यतु, भक्तवत्सलः पार्वतीपतिः त्वयि कम् अपिं अपूर्वं प्रसादम् श्रारोहति । व्याख्य हे चुलुक्यस्य चुलुक्यवंशस्य क्षितिपाला नृपास्तेषां मण्डनमाभूषणं तत्सम्बुद्धौ हे चुलुक्यवंशक्षितियालमण्डन ! राजन् ! श्रमेणाऽलमतः परं व्रतादिषु परिश्रमो न्यः कर्तव्यः । कर्कशं कठिनें तपो नियमो विभ्राम्यतु विश्रान्तिमेतु भक्तानां प्रपन्नानां वत्सलः स्निग्धः ‘स्निग्धस्तु वत्सलः' इत्यमरः । पार्वत्याः पतिः शिवस्त्वयि।' त्वद्विषये कमप्यपूर्व कमप्यनिर्वचनीयं प्रसाद प्रसन्नतां कृपामारोहति करोति । भाषा हे चालुक्य वंशीय राजाओं के भूषण ! अब परिश्रम मत करो । कठोर तप बन्द करो । भक्तवत्सल शंकर ने तुम्हारे ऊपर एक अवर्णनीय कृपा की हैं ।