पृष्ठम्:ब्रह्मवैवर्तमहापुराणम्.djvu/२१९

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


स्थाकारको भवे॥ ९॥ अकीतिं वेद्वर्ष निंदी च किमतः परम् ॥ उपस्थिता च या योषिदत्याज्या रागिणामपि ॥ १५. घृतो श्रुतमिति त्याज्या सर्वव तपस्विनाम् । अहो संधैः परित्याज्या गुंडली च विशेषतः ॥ ११ ॥ धनायुप्रणयशस नाशिंनी| |दुःखदायिनी॥ स्वकार्यतत्परा शश्वत्परकार्यविनाशिनी ॥ १२॥ निधुरा नवघातिभ्यः सर्वापदीजरूपिणी विद्युद्दीप्तिर्जले रेखा लोभान्मैत्री यथा भवेत् ॥ १३ ॥ परद्रोहाद्यथा संपत्कुलटाप्रेम तत्समम्॥ सर्वेभ्यो हिंस्रजंतुभ्यो विपी सदैव हि ॥ १e ॥ यो विश्वसेत्तां संमूढो विपत्तस्य पदेपदं । चपवती धन्या वंचिता कामुकैःसदा॥१८॥ यूनां संपत्स्वरूपा च विषतुल्या तपस्विनम्। त्वमेवाप्सरसां श्रेष्ठा सर्वदा स्थिरयौवना ॥६तवेव कर्म योग्यं च युवानं पश्य सुन्दरि । त्वं विदग्धा च योषित्सु विदग्धान्वेषणं कुरु ॥ १७ ॥ विदग्धाया विदग्धेन संगमो गुणवान्भवेत् ॥ जरातुरोहं वृद्धश्च तपस्वी वैष्णवो द्विजः ॥ १८ ॥ अस्त्रतंत्रः पराधीनः का रतिः पुंश्चलोषु मे । अये वत्से गच्छ शीघ्र विज्ञाय पितरं च माम् ॥ १९॥ नात्राहं च जगत्स्रष्टा तस्मात्तव पिता सदा । मन्मथं| चंद्रमित्रं च जयंतं नलकूबरम् । २० ॥ ववेंचो चंद्रतनयं दितिपुत्रांश्च क्षुद्रान्॥ कामशाग्रेषु निष्णातानतिकर्मविशारदान् । ॥ १ ॥ या मां यासि हि तांस्त्यक्त्वा सा विदग्धा च कामुकी ॥ सदा संभोगविषये खिये प्रार्थयते पुमान् ॥ २२ ॥ जी चेत्प्र याति पुरुषं विपरीतं विडंबनम् ॥.सर्वेषां चैव रत्नानां स्त्रीरत्नं दुर्लभं परम् ॥ २३ ॥ स्वयं प्रार्थयते स्यामी ने तु च ॥ योषिणतिषु चिक् ताश्च स्वयं याः समुपस्थिताः ॥२॥ भवेथूरं स्वल्पमूल्ये रत्नं स्वयमुपस्थितम् ॥ नित्यं पुमान्त्र्यिं याति स्त्री वा याति च न प्रियम् ॥ २९ ॥ लोकाचाख वेदेषु न खी याति परश्रियम् । स्त्रवस्तु भुक्ते यः काले शास्त्रोक्तविधिपूर्वकम् ।। २६ ॥ स पूज्यो न भवेत्पूज्यो यद्दतिः परवस्तुषु । कः कस्य शत्रुरवले निशामय जगत्रये ॥ २७स्कैंब्रियाः शत्रवः सर्वे शत्रुता यन्निमि ततः ॥ वेदोकाचरणे सर्वं मित्रं च जगतां जगत् ॥ २८॥ कृते वेदविरुद्ध च मित्रं शत्रुर्भवेद्भवम् ॥ वेदोक्तं कृतवंतं च हरिस्तु ॥ २९ ॥ हरौ तुष्टे जगचष्टं तस्मिन्नष्टे भवो रिपुः । कुत्रास्ति कुलटजातिः सावजातिश्च कुत्र वा ॥ ३० स्वकी