पृष्ठम्:प्रतिज्ञायौगन्धरायणम् (सव्याख्यम्).pdf/१२९

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
११७
चतुर्थोऽङ्कः ।

 भटः–(क) अय्य ! अमच्चो आह—आउद्गारे चिह्नदु किळ अये। पुरुसगुणे अयं देस ति॥

 यौगन्धरायणः- अहो हास्यममिधानम् ।

अग्निं बद्धा वरसराजाभिधानं यस्मिन् काले सर्वतो रक्षितव्यम् ।
तस्मिन् काले सुप्तमासीदमात्यैनते रत्ने भाजने को निरोधः ॥ १२।।

(परिक्रम्य)

 भट-(ख) इदै आउहागारें । पविसदु अय्यो ।

(प्रविश्य)

 भटः--(ग) अमच्चो आह--अवणीअदु बन्धौ ति ।

 यौगन्धरायणः —-अक्ष मां कुरु । व्यक्तं भरतरोहको मां द्रष्टुमि च्छति, अहमपि तावद् भरतरोहकं द्रष्टुमिच्छामि ।

मद्वाक्यैः परिखद्यमानहृदयं रोषात् प्रमत्ताक्षरैः
प्रारब्धेषु नयच्छलेषु तुटितं तुल्याधिकारोज्झितम् ।

 (क) आर्य ! अमात्य आह —-आयुधागरे तिष्ठतु किटाणैः । पुरुषगु सोऽयं देश इति ।

 (ख) इदमायुधागारम् । प्रविशस्वार्यः ।

 (ग) अमस्य आह—-अपनीयतां बन्धनमिति ।


 अय्येत्यादि । इति शब्दो हेतौ ॥

 अहो इस्यादि । अभिधानं मद्रोपनार्थं यवनकथनम् ।

 अग्नािमित्यादि । बह्वा बन्धनं नीत्वा । वत्सराजाभिधानं वस्सराजात्मकं । सुतं न तु जागरितं । यदि जागरितमश्नविध्यत्, सवासवदतवत्सराजहरणं नासे- स्यदिस्यर्थः । रस्ने नते भाजनस्थे रक्षणीये वस्तुनि वरसराजात्मके, नीते हृते सति । भाजने को निरोधः भाजनस्थानीयेमयि विषये कोऽयं रणनिर्बन्धः ।। १२ ।।

 इमित्यदि ।।

 असच्चे इत्यादि ।

 अक्षीणमित्यादि । अक्षीणं विश्रान्सम् । अहमपि तावदियादि श्लोकान्वयि । भरतरोहकं विशिनष्टिमादिति । अहमपि रोषात् स्वामिच्छळनानीमि चात् कोपात् । प्रमताक्षरैः उद्धतैः । मद्वाक्यैः परिखिद्यमानहृदयं, नयच्छले