पृष्ठम्:प्रतिज्ञायौगन्धरायणम् (सव्याख्यम्).pdf/११८

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१०६
प्रतिज्ञायौगन्धरायणे सव्याख्याने

 भटः-(उपसृत्य) (क) भो गतसेवअ ! को काळो तुमं अण्णेसामि । भट्टदारिआए वासवदत्तए उदए कीळिदुमाए भद्दधदी ण दिस्सदि । तुमं दाव मत्तो एत्थ आहिण्डक्षि ।

 गात्रसेवकः-(ख) जुजइ। सा अ णं मत्ता, स पुरुस वि ,मन, अहं वि मदो, तुमं वि मत्तो, सव्वं मत्तसमं होइ ।

 भट:-(ग) सर्वं दाव चिदृढ़। राअउळे भद्दपीठिअं णणिक भिअ कुदो अअं अहिएडदि ति ।


 (क) भो गात्रसेवक | कः कालस्स्वा मन्वेषे । भर्तृदारिकाया वासवदत्तया उदके क्रीडितुका|मया भद्रवती न दृश्यते । त्वं तावन्मतेऽत्राहिण्डले ।

 (ख) युज्यते । सा च ननु मत्ता, स पुरुषोऽपि मत्तोऽहमपि मत्तः, त्वम- पि मलः , सर्वे मत्तसमं भवति ।

 () सर्वं तावत् तिष्ठतु । राजकुले भद्रपीठिकां ननिष्क्रम्य कुतोऽयमा हिण्डत इति ।


जाने, अस्ति नास्ति वेति मम सन्देह इत्यर्थः, सवसवोभयकोटिकस्य ज्ञानस्य सन्देहात्मकस्वात्। ’अस्थि अ णत्थि अ’ इति काचित् पाठः । वाशब्दो वाक्यपूरणा थेः सन्देहोद्यतक एव वा । ‘‘ततस्तदा तो ” इति षड्भाषासूत्रात् ततशब्दस्य तो आदेशः ।।

 भो गतेत्यादि । भद्रवती बासबदचावाहनभूत हस्तिनी । न दृश्यते वद प्रवेशितवद् वासवदत्ताहे नोपलभ्यते । आहिण्डसे परिभ्रमसि ।।

 जुज्जइ इत्यादि । ‘सा अ णं’ इत्यस्य स्थाने “ हत्थिणी ’ इति काचित् पाठः । साधिक्षेपेऽप्यस्मिन् मतप्रळषे ‘सर्वे मतसमं भवति’ इत्यंशेन कार्यार्थं . महं मतंभात्रमभिनयाभि केवलं, न त्वहं वस्तुतो मत्त इति वस्तुतत्वं सूच्यते ॥ सव्वमित्यादि । भद्रपीठिकां भद्रवतीं । भद्रवत्येव वासवदत्तोपवेशाधार वाद् भद्रपीठिकेति व्यपदिश्यते । ननिष्क्रम्य अप्रवेश्येस्यर्थः । इतिशब्दानन्तरं राजकुलाधिकृताः पृच्छन्तीति शेषः । ‘भद्दपीठिआ ण णिकमदि । कुदो अअं ईपिबदिति’ इति काचित् पाठः । '