पृष्ठम्:प्रतिज्ञायौगन्धरायणम् (सव्याख्यम्).pdf/११२

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१००
प्रतिज्ञायौगन्धरायणे सव्याख्याने

 उन्मत्तक-ही | ही चन्द्रं गिळदि ळाडू । मुञ्च मुञ्च चन्दं । यदि ण मुशिमुहं दे पाडिअ मुञ्छवइस्सं । एशे एशे दुइअश्शे परि ळमधे आअच्छदि । एशे एशे चउप्पहवीहिआअं। जाव णं आकुहिअ बॐि भक्खिस्सं । एशे एशे दाळअभट्ट । सं ताळेह । माखु खू मं त ळेह । किं भणाशि-अह्मणं किं पि णच्चेहि त्ति । दक्खह दक्खह दा- ळअभट्ट ! एरेदाळअभट्ट। पुणो वि मे ताळेह इट्ठिआहि। माखु माख ताळेह । तेण हि अहं पि तु हे ताळेमि ।

(निष्क्रान्तः )

तृतीयोऽङ्कः।


 ही ही चन्द्रं गिरति राहुः । मुञ्च मुञ्च चन्द्रम् । यदि न मु यसि, मुखं ते पाटयित्वा मोचयिष्यामि। एष एष दुष्टाश्वः परिभ्रष्ट आग च्छति । एष एष चतुष्पथवीथकायाम्। यावदेनमारुह्य बाहँ भक्षयिष्यामि । एते एते दारकभर्तारः! म ताडयथ । माखळे माखलु मां ताडयत । किं भण थ-अस्म।कं किमपि नृस्येति । पश्यत पश्यत दारकभर्तारः!। एते दारकभ तरः ! पुनरपि माँ ताडयथ यष्टिभिः। माखनु माखलु ताडयत । तेनं - इमपि युष्मन् ताडयामे ।


 सहाययोर्निष्कान्तयोः स्ववेषसदृशं प्राग्वद् व्यवहरति--हीहीति । मुख- वइस्सभिस्यन्तस्य बाह्योऽर्थः स्पष्टः । राहुः । प्रद्योतः चन्द्रं वत्सरजं गिरति परि भवति । हे प्रद्योत! वत्सराजं मुञ्च मुञ्च । तं न मुञ्चसि वेत्, त्वां हवा तं मोच यिष्यामीत्याभ्यन्तरः ।

 एो इति । एष एष दुष्टाश्चः, परिभ्रष्टः बन्धनप्रच्युतः, आगच्छति । एष एष चतुष्पथवीथिकायां, सन्निहित इति शेषः । एनं सन्निहितं दुष्टाश्वमेव , आरुह्य, बर्द्धि भिक्षु । भक्षयिष्यामि । इति बाह्योऽर्थः । एष दुष्टः प्रद्योतः छलप्रयोक्तस्वात् सन्मार्गभ्रष्टो मामुद्दिश्य प्रत्यवतिष्ठते । एषोऽहं, चतुष्पथवीथिकायां चतुष्पथवीथिकावत् कश्चिदपि प्रति. स्त्रत्वमपारणीतवादप्राप्तायाम् अर्थात् तत्कन्या यां वासवदत्तायां विषये । एनं प्रद्योतम् । आरुह्य न्यकृत्य वासवदत्ताहरीन परि