पृष्ठम्:प्रतिज्ञायौगन्धरायणम् (सव्याख्यम्).pdf/१०६

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
९४
प्रतिज्ञायौगन्धरायणे सव्याख्याने

 उभौ--ततस्ततः ।

 विदूषकः -(क) तदो पुरुसखन्धधरिवट्टणविदाए सिविआए प कामं दिट्ठा सा राअदरिआ ।

 यौगन्धरायणः --ततस्ततः ।

 विदूषकः -(ख) किं तदो तदो ति । बन्धणं दाणिं पमदवणं स- भ्भाविअ पडतो राअळीठं कर्तुं ।

 यौगन्धरायणः--न खलु तां प्रति समुत्पन्नाभिलाषः स्वामी ।

 विदूषकः-(ग) भो! सङआरिणो अणस्थ ति इंदिसं एव ।


 (क) ततः पुरुषस्कन्धपरिवर्तनस्थितायां शिबिकायां प्रकामं दृष्टा सा राजदारिका ।

 (ख) किं ततस्तत इति । बन्धनमिदानीं प्रमदवनं संभाव्य प्रवृत्तो राग लीलां कर्तुम् ।

 (ग) भोः ! सङ्कचरिणोऽनर्था इतीदृशमेव ।


 तदे इस्यादि । पुरुषस्कन्धपरिवर्तनास्थितायां सत्यां पुत्राणां विधिकावा डूिनां स्कन्धपरिवर्तने श्रमपरिहारार्थंसविनिमयसमये स्थितायां निवृत्तगतौ स्यां । प्रकामं दृष्टा यथाकाममं श्रोकिता । अर्थाद् वरसराजेन । राजदारिका राजपुत्री ।

 ततस्ततं इति ।।

 किं तदो इति । ततस्तत इति किं ततस्तत इति पुनः पुनः प्रश्न मास्तु, संक्षेपान्निवेदनीयशेषं निवेदयामीत्यर्थः । प्रमदवनं संभव्य क्रीडोद्य(नं मया । रंगीलां कामचेष्टाम् ।।

 पुंसः बीदर्शने सति वासनावशाद् रागः काममुद्युध्यमानो लोके दृष्टः । सोऽस्मत्स्वामिनः जयन्तरविषयो भवन् कामं न दुष्यति; शत्रुघ्नीचिषयस्तु स जायमानोऽनर्थाय भवतीति मन्वा तस्य तद्विषयस्वाभावमाश्मन इष्टं ज्ञातुं पृच्छ ति--न खल्वित्यादि । स्वामी, तां वासवदतां प्रति । समुत्पन्नाभिलाषो न खल उपजातरागो न किम् । इह प्रक्षकाकुः ।

 सहघेति । अनर्थः सङ्खचारिणः अनर्थान्तरसहचराः । इति हेतोः । ईडशमेव स्वच्छङतप्रकारमेव वरतु । अर्थात् तां प्रत्येव स उत्पन्नाभिलाषः संवृतः।