पृष्ठम्:नैष्कर्म्यसिद्धिः.djvu/८९

विकिस्रोतः तः
Jump to navigation Jump to search
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति


द्वितीयोऽध्यायः । ७ सर्वाकारां निराकारः स्वार्थोऽस्वार्था निरिङ्गनः । नित्रिकालत्रिकालस्यां कूटस्थः क्षणभडुराम् ॥७४॥ निरपेक्षाश्रय सापेक्षां पराचीं प्रत्यगाद्वयः । सावधिं निर्गतेयतः सर्वदेहेषु पश्यति ॥ ७५ ॥ दुःखी यदि भवेदात्मा कः साक्षी दुःखिनो भवेत्। दुःखिनः साक्षितायुक्ता साक्षिणो दुखिता तथा ॥७६॥ पूर्वस्यैव व्याख्यानार्थमाह । नर्ते स्याद्विक्रियां दुःखी साक्षिता का विकारिणः । धीविक्रियासहस्राणां साक्ष्यतोऽहमविक्रियः ॥ ७७ ॥ एवं सर्वस्मिन् व्यभिचारिण्यामवस्खेवाव्यभिचारीत्यनु भवतो व्यवस्थापनायाह । प्रमाणतन्निभेष्वस्या नोच्छितिर्मम संविदः । मतोऽन्यदूपमाभाति यतत्स्यात्क्षणभङ्गि हि ॥ ७ ॥ स्व एवाथ यस्य स स्वार्थः । अनेन ममत्वेन गृहीतः पुत्रादिरर्थो यस्याः साऽस्वार्था । निरिङ्गनोऽपरिस्पन्दः ॥ ७४ ॥ ७५ ॥ दुःखादीनां साक्षित्वादप्यात्मनो न दुःखाद्याकारपरिणामो युक्त इत्या हः एतस्माच्चेति । ननु दुःख्येव साक्षी भवेदित्यत आह दुःखिन इति ॥७६॥ दुःखिनः साक्षित्वं कथमयुक्तमित्याकाङ्कायां तत्र हेतुरुच्यत इत्याह पूर्वस्येति । दुःखित्वं नाम विकारित्वम् । िवकारिणः साक्षित्वमनुपप वामम् । आत्मा च समस्तबुद्धिवृत्तिसाक्षी तस्मान्निरस्तसमस्तपरिणाम इत्यर्थः ॥ ७७ न केवलं युक्तिमात्रसिद्धमेतत्किन्तु विद्वदनुभवसिद्धमित्याह एवं