६४ औशिवराजविनेिमिंता दिते किल घळाघलघुद्मेन्दः ।चन्द्रतनुर्वलयतीति हि शास्त्रतत्वं प्रपेऽभिधेयम धिगम्य मतं बहूनाम् ॥ १५ पश्चादिभिः सत्फलदैर्विलग्नं पुटं भवेन्मध्यफलं चंदुभिः। द्वाभ्यां त्रिभिर्वाऽप्यध हीनमेव न कापि देयं विदुषा कदाचित् ||१५| कश्यपः- पञ्चभिर्थैिरिष्टं पुट्टमनिटैरनिष्टमादेश्यम् । स्थानादिचलसफ़ेदैश्चतुर्भि- रपि पठ्यते यवनैः ॥ १६॥ दैवज्ञयङ्भै–संपूर्णफलदं चाऽऽदौ मध्ये मध्य फलप्रदम् । अन्ते तुच्छफलं लभं यदि वगतमं न चेच् ॥ १७ । संहिताप्रदीपे- अन्त्ये स्मृतं तुच्छफलं विलनं न पडादिप्रह्वीर्ययुक्तम् । वगतमांशोपगतं । गुरौघो खैस्तदा पुष्टफलप्रदं स्यात् ।। १८ ॥ असफलस्थानतो ग्रहः स्याच्छु भप्रदः सौभ्यसितेऽपभित्रैः । बलान्वितो दुष्टयुतो न पापैर्गत्यन्तराभाव इदं विचिन्त्यम् ॥ १९ ॥ बादरायणः-निषिद्धभयनस्धोऽपि लगायादो न दोपकृत् । बुधभार्गवीवैस्तु दृष्टः केन्द्रत्रिकोणगैः ॥ २० ॥ ॥ मार्गः-उच्चस्वगेहमित्रस्था उदिताः फलदा ग्रहः। अस्तंगताश्च नीचारिराशिस्था विफलाः स्मृताः ॥२१॥ शौनकः---नीचस्था ग्रहविजिताः शिख्यभिभूता विरश्मयो ह्रस्वः । भुजगा इत्र मन्त्रहत्ता न स्युः कार्यक्षमा लभे ।। २२ ॥ माठरः-लग्ने चन्द्रबलं बीजं फल पाककरा ग्रहाः । बीजे पुष्टै फलानिः स्यात्तस्मीजमिहेष्यतें ॥ २३ । लङ्कः सौम्यभायगतो मूढतां कूरोऽपि याति संयोगात् । न हि चन्द्रकराझिलटात्सूर्य मणेः संभवति वहिः ।। २४ । कूरांशमतः सौम्यो न शुभं दातुं क्षपः प्रयुक्तोऽ पि । न तु चन्द्रकान्तस्तावत्सूर्यकरालिङ्गितः स्रवति ॥२५। न सकलगुणसंप उपतेऽल्पैरहोभिर्बहुतरगुणयुक्तं योजयेन्मङ्गलेषु । प्रभवति न हि दोषो भूरि भावे गुणानां सलिलभित्र हि वह्नौ संप्रदीप्तेन्धनस्य ॥ २६ ॥ गुणशतमपि दोषः फञ्चिदेकोऽपि वृद्धः क्षपयति याद नान्यस्तद्विरोधी गुणोऽस्ति । घटमिव परिपूर्ण पञ्चगव्यस्य शक्त्या मालिनयति सुराया चिन्डुरेकोऽपि सर्वम् ॥ २७ ।। श्रपतिः-उच्चादिस्थोऽपि नो हन्ति फले भावकृतं ग्रहः । अनिष्टं कुरुते पापी नीचादिस्थस्त्वशोभनम् ।। २८ ॥ गर्गः- यथैकभावगौ तुल्यशुभाशुभफल ग्रह । स्यात्तदा निष्फलो भावो यो बली स फलमदः ।। २९ ॥ सप्तर्षिमते तोयालयादिभिष्टुंक्षा यथा भूरिफलप्रदाः । तथा स्थानादिवीर्याढ्या लग्ने कार्य- क्षमा ग्रहाः ॥ । ३० ॥ य्ः--फलं चारस्य संपूर्ण स्त्रहराय जगुर्युधाः । तथा लग्नफलं चांशे संपूर्ण मिश्रमन्यथा ।। ३१ ॥ माण्डव्यः -लमें सर्वगुणोपेतं दिनै- रथैर्न लभ्यते । ततो गुफाधिकं देयं दोषाल्पं बहु संमतम् ॥ ३३ ॥ इति चन्द्रलग्नपोर्चलनिर्णयः ।।
