ज्योतिर्निबन्धः । ४३ यातेन तमोविंभूत्या बक्रातिचारेण मुतो धरित्र्याः । केतुर्गतिस्पर्शनघूमनैश्च चारेण पीडों कुरुतेऽर्कपुत्रः ॥ ६६ ॥ नारदः--या दृश्यते दीप्ततारा सा रणे योगतारका । विपवृक्षोऽविभो याम्ये धिष्ण्ये चाऽऽमलकस्तरुः ॥ ६७ ॥ उदुम्बरो वह्निधिष्ण्ये कभी जम्बूद्मो भवेत् । इन्दुभात्खदिरो जातः कलिवृक्षस्तु रुद्रभात् ॥ ६८ ॥ संभूतोऽदितिभाद्वंशः पिप्पलः पुष्यसंभवः । स्वात्यक्षादीनो जातो दिंदेवत्यादूिकडून्तः ||६९| मित्रभाऊकुला जातो लक्ष्मीः परंदरर्लभा । मूलफात्सर्जवृक्षश्च वकुलो वारिधिष्ण्यजः ॥ ७० ।। पनसो वैधभूतो हर्कट्ट क्षस्तु विष्णुभात् । बसुधिष्ण्याच्छमी जाता कदन्यो वारुणज्ञेजः ॥ ७१ ॥ अजैकपाचूतवृक्षेऽहिब्रूयातिपचुमन्दफः । मधुघृक्षः पौष्णधिष्ण्याद्विष्णुवृधं प्रपू जयेत् ॥ ७२ । अरियोनिश्चरिवृक्षः पीडनीयः प्रयत्नतः । ज्योतिष्प्रकाश यस्मिन्भे पंच कर्मोक्तं फार्य तस्योदये च तत् । वारोक्तं तस्या होरायं लनोक्तं तन्नवांशके ।। ७३ ।। इति नक्षत्रमकरणम् । अथ शुझ्नक्षत्रचचारः । संहिताप्रदीपे-सर्वत्र कार्येषु हि शोभनेषु नक्षत्रशुद्धिं ऋगयन्ति पूर्वम् । यत्कर्म यस्मिन्करणीयमुक्तं ततत्र देयं विदुपा विदित्वा । । १ । चिद्रं व्योमचरैर्विभि ममापि यहताहतं गहुण युक्तं क्रूरयुतं विमुक्तमथ यद्रोग्यं तथोपग्रहैः! दुष्टं यहूणोपगं पशुपतेश्चण्डायुधेनाऽऽहतं चोपातग्रहशुद्धपीडितमथो यदूषितं केतुना ।। २ ॥ पञ्जरसंध्यागतं चोक्त्याऽभिहतं पापदूषितम् । यचैकार्गलविद्धे तत्पीडितं भं विनिर्दिशेत् ॥ ३ । श्रीपति:-पैर्युक्तं कूरगन्तब्यमृतं ? राक्रान्तं शूरांघ्रिङ्गं च नंपूम् । यशूत्पातैर्दिव्यभौमान्तरिक्षद्भुटं तद्दूरलताहतं च ।। ४ ।। संहिताप्रदीपे-दोषरमीभिर्यदुपहृतं तत्ताचन दृष्टं शुभकर्मणीष्टम् । यावन्न भुरया शशिना विमुक्तं ततो भवेन्मङ्गलकर्मणीष्टिम् ॥ ५। इयं भदोषे तुहिनांशुभा गैर्विशुदिफा फिल सद्भिरुक्त । सा वर्तमाने झिमृत व्यते न भूयसामत्र अनयमनि । । ६ । घटुंचाण्डार्थुनैकहम्नः स्नातोऽपि नूनं न विशुद्धिमेति ? तथैव पापग्रहयोगदृष्टधिष्ण्यं न शतं शुचिनाऽपि भुक्तम् ॥ ७ ॥ स्पृष्ट्वा गते तु चाण्दाले शुद्रािनाशा । तथा भृश्या गने शूरे चन्द्रभोगो rिधनम् ।। ८ । । यथा शरीरे प रिपीडयन्गदः प्रयानि नारी महैितंभपथैः। नपुंस १ १. ३११२६ ‘ः य = ' ५ }
