३६८ श्रीशिवराजविनिर्मिते ९२ फाल्गुनी तदा । पूर्वेद्युर्मध्यगे चन्द्रे विधेयं होलिकार्चनम् ॥ १० ॥ मेधयै असत्यामपि पूर्णायां ऋद्धित्वे होलिकार्चनम् । क्रियमाणं च नन्दाय शान्तिर्भ बति न क्षये ।। ११ । फाल्गुने मासि संप्राप्ते शुक्लपक्षे सुखस्पदे । पञ्चमी प्रमुखास्ताः स्युस्तिथयोऽनन्तपुण्यदाः ॥ १२ ॥ दश स्युः शोभनास्तासु काष्ठ स्तेयं विधीयते । अपत्यैर्वाऽथ वृद्धेर्वा युवभिर्वो दिनत्यये । प्रप्तयां पूर्णिमायां तु कुर्यातकाष्ठदीपनम् ॥ १३ । चिन्तामणै-चण्डालसूतिकागेहाच्छिशुहारितः। वह्निना । भद्रामुखं परित्यज्य होलाया दीपनं शुभम् ॥ १४ ॥ स्नात्वा राज शुचिर्भूत्वा स्वस्तिवाचनतत्परः । दत्त्वा दानानि भूरीणि दीपयेद्धोलिकाचि तिम् । ग्राभाद्वहेिश्च मध्ये चा तूर्यनादसमन्वितम् ॥ १५ ॥ तत्र दीपनमन्त्रः दीपयाम्यद्य ते घोरां चितिं राक्षससत्तमे । हिताय सर्वजगतां पीतये पार्वतीपतेः ! १६ ॥ ततोऽभ्युक्ष्य चितिं सर्वं साज्येन पयसा सुधीः। गन्ध्रपुष्पैः सम भूपच्यं कृत्वा चैव प्रदक्षिणम् ॥ १७ ॥ नारिकेलादिदिव्यानि बीजपूरफलानि च । द्राक्षेक्षुकदलादीनि फलानि च समर्पयेत् ॥ १८ ॥ अर्चयित्वाऽक्षतै रक्तैः कुङ्कुमेन सुसंस्कृतैः । गीतैवचैस्तथा नियै रात्रिः सा नीयते नरैः ॥ १९ ।। तमात्रं त्रिः परिक्रम्य शब्दैर्लिङ्गभगाङ्कितैः । तेन शब्देन सा पापा राक्षसी क्षयमाप्नुयात् । २० । तत्रन्दनमन्त्र:--यन्दिताऽसि मुरेन्द्रेण ग्रहाच्युतशिवा- दिभिः । अतस्त्वं पाहि मां धिनाद्भूिते भूतिदा भव ॥ २१ ॥ सायाहे होलिकां कुर्यात्पूर्वादं क्रीडनं गवाम् ।दपं दद्यात्मदोषं तु एष धर्मः सनातनः ॥ २२ ॥ द्वितीया च तृतीया च चतुर्थी पञ्चमी तथा । पष्ठी च सप्तमी चैव सेचने तिथयः स्ऋताः ।। २३ । मत्तारणैफनिपुण हास रसवरसेप्सवः । सिन्दूरोङ्कलनं कुर्युरन्यद्रविणसंपदां ॥ २४ ॥ पलशकुसुमो- धूतशुभचारिप्रसेचनम् । विधीयते मिथो लोके वसन्तप्रीतये ध्रुवम् ॥ २५ ॥ जलेन वाऽथ तैलेन दध्ना च पयसापि वा । इक्षुणं च रसेनैव वसन्तस्य प्रसेचनम् ॥ २६ ॥ आदौ देवेषु कर्तव्यं ततो विप्रेषु बन्धुषु । कर्तव्यं भूमि पालेन सुखसंभोगवृद्धये ॥ २७ मिलेंज्ञा मानरहिता गतेgषं गतसाध्यसाः क्रीडेयुः सकला लोका वसन्तस्योत्सवं प्रति ॥ २८ ॥ निवृत्ते चौरसत्रे तस्मि न्गुरुभमुखतो द्विजान्। संपूनयेन्महीपालो बस्रालंकारभूषणैः ॥ २९ ॥ इति होलिकानिर्णयः । A
