ज्योतिर्निबन्धः। ३६७ श्रीभारते- यो यादृशानुभावेन तिष्ठत्यस्यां युधिष्ठिर । हर्षादैन्यादिरूपेण तद्वद्वर्षे मयाति हि ॥३ी। कार्तिके शुक्लपक्षाचे विधानद्वितयं तिथौ नारीनीराजनं भूतः सायं मङ्गलमालिका ॥ ३३ ॥ मातःसायालयोः कार्यं सपताक महार्चनम् । पुष्पाणां मकरं योपाः कुर्युश्चत्वरभूमिषु ॥ ३४ ॥ दधिदूर्वाक्षतापुष्पप्रकरं चन्दनं तथा । प्रकीर्य सञ्जनो द्वारे तोरणैश्च सुसंस्कृते ।। ३५ ।। उपचाराञ्छुभाचारा- न्कुर्याद्वलिदिने सुधीः । मातृष्वसृसुतादिभ्यो देयं वस्रादिभूषणम् ॥ ३६ ॥ ब्राह्मणेभ्यो धनं गाश्च गयश्चैव तृणं जलम्। भक्ष्यं भोज्यं च सर्वेभ्यः प्राणिभ्यो भूतिमिच्छता ॥ ३७ ॥ देयं वहुतरं सम्यग्विष्णुसंतोपकारकम् । छूतक्रीडां ततः कुयोद्वहणममुखो धनः ॥ ३८ ॥ कुर्यात्ताम्बूलदानं च मिथः प्रीतिवि वर्धनम् । ततो रात्रं समभ्यच्यं पुष्पैः शंकरचटुभम् । दर्पनीराजयेदनैस्तेपये अयतो नृपः ॥ ३९ ॥ ततः प्रभाते विमले भगिनी भ्रातृमन्दिरम् । गत्वा निमन्त्रयेत्रातृञ्जनकं जननीं तथा ! आनीय सकलान्हृष्टञ्छुभं स्वमन्दिरं प्रति ॥ । ५० ॥ अभ्यङ्गं कारयेद्धरनाच्छुभैर्भोज्यैश्च भोजयेत् । पित्रादिसर्वबन्धुभ्यो दद्यात्रादि भूरिशः । तैश्च ताभ्यः प्रदातव्यं वव्रालंकारभूषणम् ॥ ४१ ॥ अथ होलिकानिर्णयः । भविष्यपुराणे-दुर्वासा उवाच । तपस्ये पौर्णमास्यां तु रजन्यां होलिकोत्सवः । न कर्तव्यो दिव विष्टयां रिक्तायां प्रतिपद्यपि ॥ १ ॥ विद्याविनोदे-नन्दाय मरणं चोरे भद्रायां द्देशनाशनम् । दुभिं च चतुर्दश्यां कूरोस्येव हुताशनी ॥ २ ॥ नारदः -अतिपद्भूतभद्रासु याऽचिंता होलिका दिवा । संवत्सरं च न ५ी इति च स्मृतश् ५ ३ ॐ प्रष्टव्pप्रियं गृह्य पूर्णिम फ़र्री सदा । तस्य भद्रामुखं त्यक्त्वा पूज्या होला निशामुखे ।। ४ ।। होलिकाश न्तिकं कर्म जनारोग्यसनाय च । यवश भद्रां निशीथेऽपि ज्वाच्या भद्रा ग्निदाहकृत् ।५। मदोपव्यापिनी न स्यात्तदा पूर्वदिने भूवेत् । भद्रमुखं वर्जयित्वा होलिकायाः मदीपनम् ॥ ६ ॥ मियाविनोदे-यामत्रयोर्घयुक्ता चेरफाल्गुनी तु भवेद्विधिः । भद्रमुखं परित्यज्य कार्यो होला मनीषिभिः ।। ७ ॥ कालविवेके प्रहरद्वयात्परवः फाल्गुनी पूर्णिमा यदि । होलिका तु तदा पूज्या रात्रौ भद्रार्विशेषतः ।। ८ मा तपस्ये मासि राकायं निशि चन्द्रोदयेऽग्नितः । प्रदक्षिणं अकुर्वोत होलिकायाः मदीपनम् ॥ ९ ॥ चन्द्रोदये यदा न स्यात्पूर्णिमा
- प, ‘दृशभा° ।