३४० ओशिवराजचिनिर्मितो अथ द्वितीया घातघटी} भूयावभे-नामाधिण्यं मुखे दद्याद् नेत्रेश्रीणि मूर्धनि । वेदा बाह्वोः पञ्च हृदि पृथक् । चत्वारि पादयोः ! १ ॥ मुखं नेत्रं शिरो वाम इस्तो वामपदं च हृत् । याम्यहस्तस्तथा पादः क्रमायत्रेन्दुयुक्खलाः ॥ २ ॥ तत्र घातो विनिर्देश्यो घातघातस्तु केतुतः । यत्राङ्क विघलाः सौम्यास्तत्र घातेऽपि जीवति ॥ ३ ॥ ऊध्र्वडी कुजादित्यावधोद्दी तमभ्शनी । समदृष्टी जीवचन्द्रौ तिर्यग्दृष्टं ज्ञभार्गव ।। ४ ।।दृष्टिभावाद्भवेद्यते भुक्तांशाङ्गुलसंमितः। भोग्यांशाङ्गुलविस्तारत्रिगुणो वक्रगाग्रहात् ॥५॥ देहस्थं कुलनक्षत्रमकुलं बाह्व संस्थितम् । देहस्थपापघातेन स्वल्पेनापि मृतिर्भवेत् ॥ ६ ॥ A अथ ततीय घातवटं । विजयताय-नराकारच मुखे योधधिष्ण्यं न्यसेन्मस्तके श्रीणि चत्वारे वामे । करेऽङ्कौ च पञ्चोदरे हृद्यथोडुत्रयं कण्टके बाहुपादेऽषु सव्ये ॥ १ ॥ सपापेन्दुयुक्ते वदेद्व्रतमङ्ग सुधीः खेट्भुक्तांशतुस्याद्धलें तु । भयेनैव घातो चलाखेटभूमेर्भटस्य स्थितस्यापि वक्ष्येऽग्रतस्ताम् ॥ । २ ॥ रुद्रयामले-रधिनक्ष अतः शीर्षे श्रयं चैकं मुखे स्थितम् । करयोः पादयोरथं हृदये पञ्चकं ततः ॥३॥ अयं कण्ठे ततस्तत्र विन्यसेद्गृहसंहतिम् । यत्र चन्द्रस्तत्र घातः पादयुक्ते महान्भवेत् ॥ ४ ॥ उदितांशकतुल्या स्याद्यते तत्रङ्ग्लप्रमा । संपूर्णघंधिका भेदा इ श्रेयस्तु पूर्ववत् ॥ ५ ॥ सहदेवमते-गततिथ्याऽऽद्द लभैक्ष्यं जन्मभादिनभान्वि. तम् । नचाप्तं शेपसंख्यस्य घातं खेटस्य चाऽऽदिशेत् ॥ ६ ॥ शिरस्यभिर्मुखे चन्द्रो यामकक्षासु भूमिजः। स वामकुक्षौ पृष्ठे च वाद्वोर्वोतपतिर्गुरुः ॥ ७ ॥ फटयोर्वा पादयोः शुक्रो दक्षकक्षासु वक्षसि । शनिर्नाभ्युदरे राहुर्मणिबन्धाग्नयोः शिखी ॥८॥ परसरे-जन्मभात्सप्तगो. भामुनेंगे द्दिशे कुजः । चतुर्थे दशमे मन्दस्त्रिकोणे गुः शिखी मृतौ ॥ ९ ॥। मुखशीर्षेदिरे भानुर्भामो हट्जनाभिषु । राहुस्कन्धे च रुक्षायां पृष्ठे यसि मन्गः ॥ १० ॥ केतुर्दण्डे त्रिंथ हन्ति चन्द्रादने विशेपतः। अथेन्द्रः पापयुक्तस्य पातो याच्योऽत्र जन्मतः ॥ ११ ॥ भाले भुने हृदि तो है पृष्ठे कटयां करे ततः। यस्तां पांसुरिये संधै गुवेंऽते य प्रमेण तु ॥ १२ ॥
